Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 4
Artykuły > Nowości > Właściwości lecznicze szałwii - wyniki badań

Panacea Nr 1 (10), styczeń - marzec 2005 strony: 18-19

Właściwości lecznicze szałwii
- wyniki badań

Liczne gatunki z rodzaju szałwia (Salvia) - S. officinalis, S. lavandulifolia, S. miltiorrhiza - są stosowane w medycynie alopatycznej i w tradycyjnej medycynie ludowej. Wykazywana przez nie aktywność hamująca acetylocholinoesterazę zwróciła także uwagę na inne tradycyjne zastosowania tych surowców, np. w tradycyjnej medycynie chińskiej zastosowanie korzeni S. miltiorrhiza w leczeniu stanów zapalnych wątroby, liści szałwi lekarskiej (S. officinalis) jako surowca przeciwzapalnego i inne. Czynnikiem ograniczającym zastosowanie wewnętrzne liści szałwii (S. officinalis, S. lavandulifolia) jest obecność w olejku eterycznym tujonu (jakkolwiek znane są podgatunki i odmiany o niskiej zawartości tujonu, a wysokiej cyneolu, około 75%).

Podawanie ekstraktów z S. milthiorrhiza ogranicza rozwój marskości wątroby w modelu indukowanym CCl4 u szczurów.

Salvia officinalis - szałwia lekarska Lee T. Y., Wang G. J., Chiu J. H., Lin H. C. Long-term administration of Salvia miltiorrhiza ameliorates carbon tetrachloride-induced hepatic fibrosis in rats. Journal of Pharmacy and Pharmacology, 55:1561-8, 2003.

Czterochlorek węgla (CCl4) jest metabolizowany przez cytochrom P450 do formy reaktywnych trichlorometylowych wolnych rodników, które zapoczątkowują łańcuch lipidowej peroksydacji. W rezultacie dochodzi do uszkodzenia komórek wątroby i zwiększonej aktywności kolagenu, skutkującej zwłóknieniem tego narządu. Celem badań była ocena efektów długoterminowego long-term podawania ekstraktów z S. miltiorrhiza na indukowane CCl4 uszkodzenie wątroby u szczurów. Podawanie dwa razy dziennie ekstraktów z korzeni w dawkach 10, 25, lub 50 mg/kg przez okres 9 tygodni rozpoczęto w tym samym czasie jak iniekcje CCl4. U zwierząt otrzymujących CCl4 obserwowano spadek glutationu w wątrobie oraz wzrost poziomu glutationu-S-transferazy. Również wzrastały poziomy pochodnych kwasu tiobarbiturowego. CCl4 powodował znaczącą depozycję kolagenu w obrazie histologicznym wątroby, wyrażoną również przez wzrost ekspresji wątrobowego czynnika transformującego wzrost TGF- β1, tkankowego inhibitora metaloproteinazy -1 i prokolagenu 1. Podawanie S. miltiorrhriza doprowadziło do zmniejszenia poziomu produktów peroksydacji. Ponadto obniżało ekspresję markerów fibrogenezy wątrobowej. W rezultacie długoterminowe podawanie S. miltiorrhiza szczurom chroniło wątrobę przed uszkodzeniem powodowanym CCl4, przypuszczalnie poprzez zmniejszenie stresu utleniającego oraz ograniczanie rozwoju marskości tego narządu.

Miejscowe przeciwzapalne działanie liści S. officinalis, związane z kwasem ursolowym.

Uprawy Baricevic D., Sosa S., Della-Loggia R..,Tubaro A., Simonovska B., Krasna A. Topical anti-inflammatory activity of Salvia officinalis L. leaves: the relevance of ursolic acid. J. Ethnopharmacol. 75: 125-32, 2001.

Liście S. officinalis L., otrzymane z czterech populacji rośliny, pochodzących z różnych stanowisk, badano w celu wyjaśnienia ich właściwości przeciwzapalnych. Ekstrakty n-heksanowe oraz chloroformowe hamowały, zależnie od dawki, indukowany olejem krotonowym obrzęk ucha u myszy. Najbardziej aktywne były ekstrakty chloroformowe. Natomiast ekstrakty metanolowe wykazywały bardzo słabe działanie przy braku efektu przeciwzapalnego olejku szałwiowego. Dalszym badaniom farmakologicznym i fitochemicznym poddano ekstrakt o najsilniejszej aktywności przeciwzapalnej, otrzymany z populacji szałwii rosnącej w rejonie przyśródziem nomorskim Słowenii. Wykazano, że najbardziej aktywnym składnikiem tego ekstraktu jest kwas ursolowy. Efekt przeciwzapalny kwasu ursolowego (ID50=0,14 µM/ml) był dwa razy silniejszy od indometacyny (ID50=0,25 µM/ml) użytej jako przeciwzapalny niesteroidowy (NSAID) związek referencyjny. Zaproponowano oznaczanie kwasu ursolowego w szałwii oraz preparatach z niej otrzymywanych do stosowania miejscowego - przeciwzapalnie jako parametru kontroli jakości.

Ekstrakt z S. officinalis w leczeniu pacjentów z łagodną do umiarkowanej chorobą Alzheimera.

Akhondzadeh S., Noroozian M., Mohammadi M., Ohadinia S., Jamshidi A. H., Khani M. Salvia officinalis extract in the treatment of patients with mild to moderate Alzheimer’s disease: a double blind, randomized and placebo-controlled trial. J. Clin. Pharm. Ther. 28: 53-9, 2003.

Chorobę Alzheimera charakteryzuje powolny, ale przewlekle postępujący rozwój zaburzeń funkcji poznawczych oraz zachowania. Inhibitory acetylocholinoesterazy są jedynymi związkami zaaprobowanymi przez FDA (Amerykańska Agencja do Spraw Leków i Żywności) w leczeniu choroby Alzheimera. Ostatnie badania nad związkami aktywnymi w terapii choroby koncentrują się na tych, które mogą ograniczać w czasie jej rozwój, utrzymywać objawy chorobowe na stałym poziomie lub też mogą mieć działanie prewencyjne.

Szałwia lekarska jako roślina lecznicza jest stosowana od tysiącleci. W oparciu o zastosowania liści tego gatunku w medycynie ludowej wskazywano na potwierdzone w testach in vitro jej właściwości wiązania receptorów cholinergicznych oraz modulację nastroju i funkcji poznawczych u ludzi.

W rezultacie liście szałwi lekarskiej mogą być potencjalnym źródłem nowego leku naturalnego w leczeniu choroby Alzheimera. Celem podjętych prac było określenie skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania ekstraktu z S. officinalis w okresie 4 miesięcy, z dawką 60 kropli na dzień, u pacjentów z formą od łagodnej do umiarkowanej choroby Alzheimera. Badania kliniczne z podwójną ślepą próbą wobec placebo prowadzono na grupie randomizowanych pacjentów (n- 42 w wieku od 65 do 80 lat). Ocenę skuteczności ekstraktu prowadzono według skal ADAS-cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale) oraz CDR (Clinical Dementia Rating). W rezultacie stwierdzono, że ekstrakt w porównaniu do placebo osiągał znacząco lepsze wyniki w ocenie poprawy funkcji poznawczych. Nie wykazano znaczących różnic w obydwu grupach, placebo i ekstrakt, w zakresie efektów ubocznych, z wyjątkiem obserwowanego w grupie placebo pobudzenia pacjentów, co może wskazywać na dodatkowy efekt leczniczy szałwii, wymagający jednak dalszych badań. Wyniki badań wskazują, że liście szałwii lekarskiej mogą być stosowane jako leki pomocnicze w leczeniu form łagodnej do umiarkowanej choroby Alzheimera.

dr hab. Mirosława Krauze-Baranowska



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Lucerna - niedoce...
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Polifenole rośli...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Wąkrota azjatyck...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2018 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.