Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 5
Artykuły > Nowości > Lipa - miłorząb - kocanki - właściwości hepatoprotektywne

Panacea Nr 4 (9), październik 2004 strony: 26-27

Lipa - miłorząb - kocanki
- właściwości hepatoprotektywne

Hepatoprotektywne składniki kwiatów Tilia argentea: strukturalne wymagania dla tilirozydu oraz mechanizm jego działania.

Matsuda H., Ninomiya K., Shimoda H., Yoshikawa M. Hepatoprotective principles from the flowers of Tilia argentea (linden); structure requirements of tiliroside and mechanism of action. Bioorganic and Medicinal Chemistry 10: 707-712, 2002.

Tilia argentea - lipa srebrzysta Wykazano na modelu hepatotoksyczności indukowanym D-galaktozaminą (D-GalN)/ lipopolisacharydem (LPS) u myszy, że metanolowy ekstrakt z kwiatów Tilia argentea posiada działanie ochronne na miąższ wątroby. W oparciu o biologicznie kontrolowaną izolację (test w warunkach in vitro uszkodzenia hepatocytów przez D-GalN) wyodrębniono z ekstraktu pięć połączeń flawonoidowych jako hepatoprotektywnych składników. Tilirozyd, zidentyfikowany jako podstawowy składnik zespołu flawonoidowego Tilia argentea, a wcześniej także innych gatunków lipy: kwiatostany Tilia platyphyllos, Tilia cordata, silnie hamował wzrost poziomu niektórych transaminaz w surowicy (GPT, GOT) użytych jako wskaźników prawidłowej funkcji wątroby w modelu D-GalN/LPS u myszy. Stwierdzono, że podstawowym elementem struktury tilirozydu, decydującym o efekcie hepatoprotektywnym, jest 3-O-glukozyd kemferolu. Ustalono, że mechanizm hepatoprotektywnego działania tilirozydu jest związany z hamowaniem aktywności czynnika martwicy guza –TNF-alfa, zmniejszeniem wrażliwości hepatocytów na TNF-alfa oraz bezpośrednią ochroną hepatocytów przed działaniem D-GalN. Tilia argentea jest przede wszystkim drzewem ozdobnym, o silnie pachnących kwiatach. W lecznictwie jest rzadko stosowana, ze względu na gorzki smak naparów. Według Komisji E, kwiatostany lipy srebrzystej mogą być stosowane w nieżytach układu oddechowego jako środek przeciwskurczowy, rozrzedzający śluz, napotny i moczopędny. Ze względu na brak danych o udowodnionej skuteczności, Komisja nie zaleca stosowania tego surowca. Wykazanie właściwości hepatoprotektywnych tilirozydu ma natomiast istotne znaczenie dla dwóch innych, znanych i szeroko stosowanych jako lecznicze gatunków lipy - Tilia cordata (lipa drobnolistna) i Tilia platyphyllos (lipa szerokolistna). Napary z kwiatostanów lipy są stosowane w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych i chorobach z tzw. przeziębienia jako diaphoreticum. Można przypuszczać, że podawanie naparów w powyższych stanach - obok leków przeciwgorączkowych, zawierających parcetamol - może wywierać dodatkowy efekt ochronny na wątrobę. Warto wspomnieć, że wcześniej niż kwiatostanów, stwierdzono działanie na wątrobę oraz drogi żółciowe sproszkowanego drewna lipowego, wykorzystywanego jako cholereticum i cholagogum w mieszankach ziołowych.

Ocena hepatoprotektywnej aktywności miłorzębu japońskiego u szczurów.

Shenoy K. A., Somayaji S. N., Bsairy K. L. Evaluation of hepatoprotective activity of Ginkgo biloba in rats. Indian Journal of Physiology and Pharmacology 46: 167-174, 2002.

Ginkgo biloba - miłorząb japoński Badano mechanizm działania ochronnego na wątrobę ekstraktu z liści Ginkgo biloba (GB), surowca o szerokim zakresie terapeutycznych zastosowań, w modelu uszkodzenia wątroby, indukowanym paracetamolem u szczurów. Podawanie GB powodowało normalizację poziomów enzymatycznych markerów funkcji wątroby wskazując, że protektywny efekt in vivo wobec indukowanego paracetamolem uszkodzenia wątroby jest wynikiem zarówno aktywności ochronnej jak i leczniczej ekstraktu. Działanie ekstraktu GB było porównywalne z sylimaryną - lipofilowym ekstraktem z owoców Silybum marianum o znanej aktywności hepatoprotektywnej. Obserwowano także obniżenie wzrastających poziomów kwasu tiobarbiturowego - reaktywnych substancji (TBARS) oraz wzrost poziomu zredukowanego glutationu (GSH) w wątrobie, co wskazuje, że ekstrakt chroni komórki wątroby przed stresem utleniającym. Mechanizm działania GB jest związany z hamującym wpływem na lipidową oksydację w hepatocytach oraz stymulacją glutationowego systemu antyutleniającego.

Helichrysum arenarium - kocanki piaskowe Efekt in vitro kwiatostanów kocanki na mikrosomalną lipidową peroksydację.

Czinner E., Hagymasi K., Blazovics A., Kery A., Szoke E., Lemberkovics E. The in vitro effect of Helichrysi flos on microsomal lipid peroxidation. Journal of Ethnopharmacology 77: 31-35, 2001.

Helichrysum arenarium (L.) Moench. jest znaną w Europie rośliną leczniczą, o właściwościach żółciopędnych, żółciotwórczych, hepatoprotektywnych i detoksykacyjnych. Uważa się, że antyutleniające właściwości polifenoli, przede wszystkim obecnych w surowcu flawonoidów, są odpowiedzialne za te efekty. Celem pracy była weryfikacja antyutleniających właściwości liofilizowanych ekstraktów wodnych z kwiatostanów o zróżnicowanej zawartości polifenoli, w tym flawonoidów. Analizowano wpływ ekstraktów na mikrosomalną frakcję wątroby szczurów poprzez spektrofotometyczne oznaczanie poziomu enzymatycznie indukowanej peroksydacji i aktywność reduktazy NADPH cytochromu c. Badania przeprowadzono wobec sylibininy - mieszaniny flawonolignanów z Silybum marianum o potwierdzonej aktywności hepatoprotektywnej. Wykazano, że w zależności od dawki ekstrakty obniżały indukowaną enzymatycznie lipidową peroksydację oraz stymulowały reduktazę NADPH cytochromu c. Najsilniejsze działanie wywierał ekstrakt z najwyższą zawartością flawonoidów. W badanych stężeniach ekstrakt był bardziej aktywny niż sylibinina.

dr hab. Mirosława Krauze-Baranowska
- Katedra i Zakład Farmakognozji z Ogrodem Roślin Leczniczych Akademii Medycznej w Gdańsku



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Polifenole rośli...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.