Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 2
Artykuły > Kwiaty > Begonia

Panacea Nr 4 (45), październik - grudzień 2013 strony: 18-19

Begonia
Kwiaty jadalne

Rodzaj begonia Begonia L. należy do rodziny ukośnicowatych Begoniaceae i reprezentowany jest przez ponad tysiąc gatunków, z dużą liczbą odmian uprawnych. Roślina pochodzi z subtropikalnych rejonów Azji, Afryki i obu Ameryk. Wyróżniamy tu zarówno rośliny jednoroczne, trwałe, zielne, jak i niedrewniejące podkrzewy. Begonie mają charakterystyczną mięsistą budowę, asymetryczne blaszki liściowe (stąd nazwa ukośnice) oraz rozdzielnopłciowe kwiaty: na jednej roślinie osobno występują kwiaty męskie i żeńskie.
Dla celów praktycznych gatunki z tego rodzaju podzielono na 3 grupy: begonie o ozdobnych kwiatach, begonie o ozdobnych liściach (najważniejszym przedstawicielem jest begonia królewska Begonia rex, jej mieszańce i odmiany) oraz begonie krzewiaste.

Kwiat Bégona…
Odkrywcą begonii był francuski zakonnik, botanik i podróżnik Charles Plumier (*1646 †1704). Opisał on wiele gatunków z tego rodzaju i nadał mu nazwę na cześć ówczesnego gubernatora francuskich Indii Zachodnich – Michele’a Bégona.

W Polsce
Begonie są bardzo wrażliwe na niską temperaturę, dlatego w naszych warunkach klimatycznych największe znaczenie mają dwa gatunki: begonia bulwiasta Begonia x tuberhybrida Voss. i begonia stale kwitnąca Begonia semperflorens Link et Otto. Wielkokwiatowe rośliny begonii bulwiastej mają pokrój krzaczasty, wzniesiony lub zwisający. Płatki kwiatów mogą mieć brzeg prosty i gładki, poskręcany lub postrzępiony, o barwie białej, we wszelkich odcieniach żółtego, różowego, pomarańczowego i czerwonego. Kwiaty begonii bulwiastej mogą być jedno- lub dwubarwne, pojedyncze, półpełne lub pełne. Jej liście są błyszczące, intensywnie zielone, czasami brązowe, o nieregularnym kształcie. Rośliny kwitną przez całe lato, do pierwszych przymrozków. Begonie stale kwitnące są niewielkimi roślinami. Ich wysokość nie przekracza 25 cm. Mają barwne liście w różnych odcieniach zieleni, czerwieni, purpury, a nawet brązu. Cenną cechą tego gatunku jest długie i obfite kwitnienie roślin, które trwa od czerwca do września. Kwiaty są drobne, zebrane w podbaldachy, żeńskie z pięcioma listkami okwiatu, męskie z czterema. Odmiany różnią się wielkością kwiatów i ich barwą: białe, kremowe, pomarańczowe, łososiowe, w odcieniach różu i czerwieni.

Roślina lecznicza
W rejonach macierzystych begonie są ważnym składnikiem żywności i leków. Są tam powszechnie stosowane w medycynie naturalnej. Wykazują działanie przeciwzapalne, rozkurczowe i ściągające. Korzenie i bulwy begonii wykorzystywane są przy dolegliwościach związanych z przeziębieniem, a pędy roślin stosuje się w leczeniu schorzeń żołądka i powiększonej śledziony. Kwiaty begonii Begonia malabarica Lam. zawierają dużo witaminy C, a stosowany wewnętrznie sok z liści, w połączeniu z imbirem, pomaga w dolegliwościach związanych z astmą. W Indiach Zachodnich zielarze stosują begonię w leczeniu raka. W Paragwaju sokiem z Begonia cucullata Willd. uśmierza się ból gardła.

Doświadczenie szczecińskie
W latach 2011-2012 w Katedrze Ogrodnictwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie przeprowadzono doświadczenie mające na celu porównanie wartości biologicznej kwiatów dwóch gatunków begonii: bulwiastej Begonia x tuberhybrida i stale kwitnącej Begonia semperflorens. Kwiaty obu gatunków miały barwę białą. Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono istotne różnice w zawartości związków biologicznie czynnych w kwiatach porównywanych gatunków. Kwiaty begonii bulwiastej odznaczały się istotnie większą zawartością kwasu L-askorbinowego (41,52 mg/100 g św.m.), karotenoidów ogółem (19,42 mg/kg św.m.) oraz chlorofilu ogółem (21,28 mg/kg św.m.). Kwiaty begonii stale kwitnącej wyróżniały się natomiast bardzo wysoką zawartością polifenoli ogółem (397,17 mg/100 g św.m.).

W kuchni
Jest kilkanaście gatunków begonii, które możemy bezpiecznie spożywać. Begonia jest popularnym warzywem w Ameryce Środkowej, w Indiach i w Meksyku. Użytkowane są kwiaty, pędy i liście. Dużą popularnością w tych rejonach cieszą się smażone liście begonii oraz przyrządzane na nich różnego rodzaju zupy. W Japonii, w Indiach i w Indonezji z Begonia rex i B. roxburghii przygotowuje się potrawki na ciepło, a w Chinach i w Brazylii begonia stosowana jest jako przyprawa do sosów mięsnych i ryb.
Grube i kruche kwiaty Begonia x tuberhybrida oraz drobne Begonia semperflorens dodawane są do sałatek, służą do garnirowania potraw. Ze względu na swój kwaskowaty, cytrusowy smak, kwiatami dekoruje się desery, zwłaszcza z dodatkiem bitej śmietany. Mocno kwaśne i orzeźwiające kwiaty przełamują słodycz, a udekorowane nimi rolady, ciasta i kruche babeczki z kremem zyskują na atrakcyjności. W północnym Meksyku i w Chinach kwiaty begonii bulwiastej stanowią naturalne przekąski dla dzieci, są substytutem rabarbaru. Niektórzy mieszkańcy tamtych obszarów wiejskich wykorzystują kwaśny sok begonii do koagulacji mleka przy wyrabianiu serów. Z innych jadalnych gatunków begonii wymieniane są również Begonia plebeya, dodawana do drinków, oraz Begonia fimbristipula, składnik herbat.
Ze względu na wysoką zawartość kwasu szczawiowego, begonie nie powinny być spożywane w większych ilościach przez osoby cierpiące na kamicę nerkową.

Wybrane przepisy

Wiosenna sałatka z kwiatami begonii
4 szklanki mieszanki warzyw liściowych lub sałat (np. sałata rzymska, roszponka, cykoria, rukola, szpinak), 1 szklanka kwiatów begonii, rozdrobniony listek mięty, pokrojona gałązka koperku, 1 łyżka posiekanego szczypiorku, 1 szklanki oliwy z oliwek, 2 łyżki octu balsamicznego, sól i świeżo zmielony pieprz.
W małej miseczce wymieszać oliwę, ocet i doprawić do smaku solą i pieprzem. Czyste warzywa liściowe porwać na mniejsze kawałki i wrzucić do salaterki. Dodać pokrojoną zieleninę z miętą oraz oczyszczone z pręcików i działek kielichów kwiaty begonii. Całość polać przygotowanym wcześniej sosem, delikatnie wymieszać i od razu podawać.


Roszponka z brzoskwiniami i begonią
200 g liści roszponki, 3-5 kwiatów begonii bulwiastej, 2-3 świeże brzoskwinie lub 6 połówek brzoskwiń z puszki, 30-45 ml oliwy, sól, pieprz i ostra papryka w proszku do smaku.
Roszponkę płuczemy i suszymy. Kwiaty begonii, umyte i osuszone, dzielimy na pojedyncze płatki (1-2 kwiaty zostawiamy w całości do dekoracji). Brzoskwinie myjemy, obieramy ze skórki i kroimy w kostkę. Wszystkie składniki mieszamy i polewamy oliwą z przyprawami.


Sałatka truskawkowa z kwiatami begonii
1/4 szklanki octu balsamicznego, 1 łyżka stołowa miodu, 1 łyżeczka utartej skórki z cytryny, liście sałaty masłowej (1/2 główki), 2 szklanki truskawek, 1/4 szklanki kwiatów begonii, 2 łyżki stołowe świeżego estragonu, sól i pieprz. Wymieszać w szerokiej salaterce ocet, miód i startą skórkę z cytryny. Dodać sałatę i pokrojone w plasterki truskawki, następnie begonię i estragon. Całość wymieszać, dodając do smaku sól i pieprz.

Cytrusowy dip z kwiatami begonii
Jogurt, miód, koncentrat soku pomarańczowego (zamrożony), aromat cytrynowy i pomarańczowy, kwiaty begonii.
Składniki miksujemy. Płatkami kwiatów posypujemy gotowy dip, najwcześniej na godzinę przed podaniem, gdyż płatki szybko tracą swój ładny wygląd.


Begoniowy spread do pieczywa
30 g twarożku śmietankowego, 1/4 słoika dżemu truskawkowego lub konfitur, sok owocowy dla konsystencji. Składniki miksujemy, na końcu dodajemy rozdrobnione płatki begonii.

Begoniowy dressing do sałatek
Czerwone płatki begonii rozgnieść, umieścić w słoiku i zalać (do przykrycia płatków) octem, np. balsamicznym, następnie (kiedy ocet pociemnieje) olejem z orzechów włoskich, laskowych lub migdałów (3 części oleju na 1 część octu).

Ocet begoniowy
1 szklanka kwiatów begonii bulwiastej (najlepiej czerwonych), 1 szklanka soku jabłkowego, 2 łyżki stołowe miodu, 2 łyżki stołowe czerwonego octu winnego.
Połączyć mikserem wszystkie składniki i przez godzinę chłodzić. 15 minut przed użyciem przenieść do temperatury pokojowej.

mgr inż. Anna Pachlowska,
dr hab. inż. Monika Grzeszczuk, prof. nadzw.,
dr hab. inż. Dorota Jadczak, prof. nadzw.
- Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, Katedra Ogrodnictwa

Piśmiennictwo dostępne w rekacji.



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Polifenole rośli...
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.