Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 9
Artykuły > Sztuka > W stronę sztuki (1)

Panacea Nr 1 (38), styczeń - marzec 2012 strona: 35

W stronę sztuki (1)

Cieszę się z regularnych spotkań z Czytelnikami Panacei. Wszystkie one odbywały się według ustalonej konwencji: podglądania motywów roślinnych w obrazach mistrzów i ich symbolicznej interpretacji – przy założeniu, że nie były w tych obrazach przypadkowe, nawet te ledwie dostrzegalne.
Korzytając z sympatii Czytelników, pozwalam sobie teraz na małą „dywersję”. Przez kolejne trzy numery chcę Państwa zająć samą sztuką, nim wrócimy znów do pierwotnej materii.
Dla wprawionego oka, analitycznie podchodzącego do sztuki, wykrywalne są różnice w sposobie i w podejściu do malowania obrazów – w zależności od regionu na mapie świata czy Europy, do której się tu ograniczymy. To jest tak, jak ze specyficzną dla danego obszaru florą czy tradycyjnym zestawem surowców leczniczych... Wyraźnie dostrzegamy zestaw niepowtarzalnych cech malarstwa włoskiego, hiszpańskiego, niemieckiego, angielskiego, francuskiego, flamandzkiego i niderlandzkiego. Oczywiście, wszystkie narody mają swoisty rys kulturowy, odznaczający się pewną typowością w sztuce, odrębną od sztuki innych narodów. Jednak na podstawie dorobku artystów najbardziej znanych, możemy wyróżnić wymienione szkoły narodowe malarstwa europejskiego, dominujące w sztuce kontynentu, tak mocno zróżnicowanego pod względem archetypów w sztuce. Malarstwo włoskie jest bardzo miękkie, poprzez swój modelunek i światłocień. Jest też wysoce intelektualne, bogate w treści i znaczenia. Malarstwo hiszpańskie jest ekspresyjne, bogate w kolor traktowany soczyście.
Malarstwo niemieckie jest specyficznie realistyczne, ekspresyjne, więcej rysunku niż malarstwa, w kolorze mocno kontrastowe, nie zawsze harmonijnie. Malarstwo angielskie jest ciężkie, monotonne i zastygłe w wyrazie, w kolorze ciemnobrunatne. Malarstwo francuskie jest zwiewne, delikatne, frywolne, czasem banalne, pastelowe w kolorze. Malarstwo flamandzkie pełne wybujałej wyobraźni, ekspresyjne, silne, efektowne, bogate w kolor. Malarstwo niderlandzkie doskonałe w detalu, bogate w światło, szlachetne, metafizyczne, doskonałe w kolorze i politurze.
Te szczególne cechy powstają z różnic kulturowych, z sytuacji artystów, ich statusu, funkcjonowania społeczeństw. Większość malarstwa europejskiego, prócz Niderlandów, to twórczość na potrzeby dworu i Kościoła. Specyficzne gusta mecenasów kształtowały ikony przedstawień, które były tylko na różne sposoby traktowane.
Przypomnijmy czołowych artystów wymienionych szkół narodowych. Z Italii Piero della Francesca, Tycjan, Veronese. Z Hiszpanii El Greco, Velazquez, Goya. Z Niemiec Albrecht Dürer, Albrecht Altdorfer. Z Francji Delacroix, Chardin, Boucher, Fragonard. Z Angli Reynolds, Gainsborough, Constable, Turner. Z Flandrii Rubens. Z Niderlandów Rembrandt, Adrien Brouwer, Vermeer van Delft.
Jaka jest podstawa tego, co różne w danej kulturze? Spór w sztukach wizualnych rozpoczyna się od antymonii malarstwa i rzeźby, potem koloru i rysunku. Która ze sztuk jest ważniejsza? Wielcy artyści decydowali sami, jednak szkoły różnych narodowości podlegały ścisłemu określeniu się. Szkoły włoska i hiszpańska poszły w stronę ważności koloru nad rysunkiem (Tycjan, Goya). Pozostałe akademie uznały wyższość rysunku nad kolorem, Niemiec Dürer, Francuz Ingres czy malarstwo martwych natur niderlandzkich.
Prof. Maria Rzepińska pisała: Malarze weneccy wywoływali formę figur i przedmiotów zestawieniami barwnymi i walorowymi, budując formę „od środka”, a nie od zewnątrz graficznym, ścisłym obrysem […]. Humaniści francuscy, holenderscy, niemieccy przyjmują formuły o wiele bardziej skrajne od włoskich. Piękno widziane jest przede wszystkim w kształcie i proporcji. Ale są one najlepiej widoczne w rysunku nie przysłoniętym barwą […]. Traktaty o malarstwie z terenu Hiszpanii powtarzają doktryny rzymskiej akademii i pochwały sztuki antycznej, podkreślając prymat rysunku.
Paryska Akademia Malarstwa i Rzeźby, założona w 1648, głosi, przez usta swego prezesa Charlesa le Bruna, doktrynę wyższości rysunku nad kolorem, jako wyższości czynnika intelektualnego, racjonalnego, nad problemem czysto zmysłowym, niegodnym rozważań ludzi wykształconych. Ciekawy zdaje się być związek malarzy florenckich, uznających prymat rysunku, z wytwórcami… leków i środków chemicznych, ponieważ wspólnie należeli do jednej korporacji… Na terenie Holandii najobszerniejsze teksty o malarstwie pisali lekarze, skupiając się na pigmentach i farbach. Ta na wskroś aptekarska sterylność i surowa reguła znajdowała w twórczości malarzy wyrażenie tego, co uważali oni za piękne, a co miało swe podstawy we wzajemnym przenikaniu się ludzi z różnych środowisk.


Lekarz (1653), Gerarda Dou – holenderskiego malarza barokowego, ucznia Rembrandta. Artysta był mistrzem światłocienia, jego bardzo szczegółowe obrazy cechują ciemne barwy z jasnymi efektami i wygładzona faktura.
 

Tymoteusz Andrearczyk
www.tymek.art.pl



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.