Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 2
Artykuły > Owoce > Granat - bogate źródlo antyutleniaczy

Panacea Nr 1 (38), styczeń - marzec 2012 strony: 16-17

Granat - bogate źródło antyutleniaczy

Coraz popularniejszy i coraz bardziej ceniony w ostatnich latach granat jest owocem granatowca właściwego Punica granatum. Owoc ten znany jest i stosowany od wieków. Czemu zawdzięcza ową sławę – dawniej i dziś? Dlaczego naukowcy na całym świecie badają jego właściwości lecznicze? Dlaczego pacjenci coraz chętniej kupują preparaty z tego surowca?

Botanicznie
Punica granatum należy do rodziny Punicaceae. Jest drzewem o wysokości 3-6 m. Gałęzie ma nieregularne, czterokanciaste, kolczaste na szczycie. Liście są eliptycznielancetowate lub odwrotniejajowate, bezogonkowe, skórzaste, błyszczące. Drzewo zrzuca liście na zimę i potrzebuje zimowych spadków temperatury, by wiosną wypuścić nowe pąki i liście. Kwitnie od maja do sierpnia. Kwiaty są obupłciowe, osadzone w pachwinach liści pojedynczo lub w skupiskach po trzy, są koloru czerwonego, różowego lub białego, mają kształt rurek. Uważa się, że granatowiec nie ma żadnych botanicznych „krewniaków”.

Owoc granatu
to jagoda, kształtem i wielkością podobna do jabłka. Kulista, na szczycie ma działki kielicha z pozostałościami pręcików z kwiatów. Na zewnątrz otoczona twardą skórką barwy od ciemnożółtej, przez brązową, do granatowej. W przekroju owocu granatu widać 6-12 skupisk nasion. Pojedynczych nasion w owocu jest 400-700. Nasiona są okryte osnówką koloru purpurowego i każde z nich otoczone jest woreczkiem z czerwonym, bardzo soczystym miąższem.

Uprawa
jest najkorzystniejsza tam, gdzie lato jest gorące i suche, a zima do -15°C. W klimacie gorącym sprawdza się tam, gdzie naprzemiennie występują pory suche i deszczowe. Granatowiec żyje 50-60 lat. Zaczyna owocować w wieku 3-4 lat i stopniowo wchodzi w okres świetności swojego owocowania. Z jednego drzewa, w szczycie owocowania, można pozyskać około 100 kg owoców. Przeciętna to 50-60 kg.
Owoce najlepiej zbierać 2 tygodnie przed osiągnięciem przez nie pełni dojrzałości. W temperaturze pokojowej można je przechowywać do 2 miesięcy, w chłodniach do 6 miesięcy.
Owoc granatu najczęściej zjada się na surowo, znalazł się w przepisach na potrawy i desery wielu kuchni świata. Z 1 kg owoców uzyskuje się 500-750 g soku.

Z Azji
Granat pochodzi z południowo-zachodniej Azji, ale obecnie uprawiany jest także na obszarze śródziemnomorskim, aż do południowego Tyrolu, na Bliskim Wschodzie, w południowej Afryce, południowej Azji, w Chinach, Japonii, Australii, Stanach Zjednoczonych (Kalifornia), w Ameryce Południowej i w południowej Rosji.
W roku 2005 w Turcji przetworzono na sok 17.600 t owoców, a dwa lata później już 57.500 t. Znaczącą rolę w produkcji odgrywa Iran. W roku 2003 – 665.000 t, dwa lata później 670.000 t.

Długa tradycja
Podobno granat był uprawiany już 5 tysięcy lat p.n.e.! Wzmianki z Sumeru o uprawie granatów datuje się na 3 tysiące lat p.n.e. Granat znajdujemy na kartach Pisma Świętego, Odysei, Tory, w zabytkach sanskrytu. Ojciec medycyny Hipokrates cenił ten owoc, zalecał go w niepłodności i w okresie przekwitania. Owoc granatu ma bogatą symbolikę. Przez wielu starożytnych Egipcjan i Greków był czczony jako święta roślina. Alchemicy starożytnych Chin w owocu granatu widzieli „skoncentrowaną duszę”. Średniowieczni alchemicy proponowali spożywanie granatu jako gwarancję długowieczności. W średniowieczu owoc granatu kojarzony był również z władcami, stając się wyobrażeniem królewskiego berła. Owoc ozdabiał w Europie herby lekarskie. O tym, że owoc granatu odegrał wielką rolę w kulturze śródziemnomorskiej, świadczy i to, że stał się atrybutem bóstw: Hery, Adonisa, Baala.
Owoc granatu jest symbolem płodności i nieśmiertelności, kwiat jest symbolem miłości i małżeństwa. Wiąże się to ze stosowaniem owocu granatu jako afrodyzjaku. Był używany do sporządzania eliksirów miłości. W kulturze arabskiej do dziś goście weselni obsypują nowożeńców pestkami granatu, życząc im tym rytuałem płodności i wiecznej miłości. Podobnie w kulturze greckiej pestki granatu sypie się pod nogi nowożeńcom, życząc im szczęścia.

Sok
pozyskiwany z owoców granatu, zwany grenadiną (grenadyną), jest bogaty w elagotaniny (punikalagina), kwasy fenolowe (kwas elagowy, kwas kawowy), antocyjany (delfinidyna, pelargonidyna, cyjanidyna), katechiny (galusanian epigalusokatechiny), flawonoidy (rutyna, kwercetyna). Mamy publikacje naukowe, wskazujące na zróżnicowanie ilościowe związków chemicznych w różnych odmianach granatowca i w okazach występujących w różnych miejscach.

Przeciwutleniacze
Dr Ephraim Lansky uważa, że o działaniu leczniczym owocu granatu decyduje współdziałanie składników chemicznych owocu, a nie jego poszczególne substancje. Owoc granatu jest na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o zawartość przeciwutleniaczy. Pod tym względem znacznie przewyższa czerwone wino, sok żurawinowy, zieloną herbatę, sok z borówek. Badania pokazały, że najważniejszymi przeciwutleniaczami soku z granatów są punikalagina, kwas elagowy i inne taniny. Doniesienia naukowe dowodzą, że poddanie soku z granatu żywej fermentacji powoduje wzrost – nawet 75-krotny – zawartości bioaktywnych przeciwutleniaczy.

Owocowe panaceum…
Ze względu na udowodnione działanie medyczne owoców granatu, przyjmowanie ich zaleca się w zapobieganiu chorobom nowotworowym, uzupełnieniu terapii w chorobach nowotworowych (głównie raku prostaty, raku szyjki macicy i raku sutka), ochronie przed przerzutami.
Zaleca się picie soku z granatów przez kobiety w ciąży, w celu zapobieżenia ryzyku uszkodzenia mózgu rozwijającego się dziecka.
Sok z granatów jest zalecany chorym z zapaleniem stawów, kości, chrząstek. Poprzez działanie protekcyjne na naczynia krwionośne i wzrost poziomu tlenku azotu, korzystnie wpływa na zaburzenia erekcji u mężczyzn. Dzięki obecności w nasionach granatu estronu, spożywanie owocu łagodzi objawy menopauzy u kobiet. Działa przeciwzakrzepowo, zmniejsza poziom lipoprotein LDL. Obniżenie ciśnienia krwi dokonuje się na drodze powstrzymania enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Mechanizm działania przeciwzapalnego soku z granatów polega na hamującym działaniu polifenoli na ?TNF (czynnik martwicy nowotworu), COX-2 (cyklooksygenaza 2), NF-?B (czynnik jądrowy ?B).

Kora
Kiedyś wymieniało ją wiele farmakopei – jako surowiec przeciwpasożytniczy, głównie przy tasiemczycach, ale także przy owsicy i glistnicy. Dziś stosowana jest tylko w krajach śródziemnomorskich i w Indiach. Kora zawiera alkaloidy piperydynowe (pseudopeletieryny i izopeletieryny) i garbniki. Ze względu na dużą zawartość garbników, wykorzystywano korę granatowca jako środek przeciwbiegunkowy. Zawarte w korze alkaloidy na drodze receptorów nikotynowych porażają mięśnie tasiemca, który, nie mogąc przyczepić się do ściany jelita, zostaje wydalony. Ze względu na bardzo silne działanie alkaloidów, które wchłaniane z jelita wywierały niekorzystny wpływ na układ nerwowy człowieka, surowca tego już się nie zaleca.

mgr Ludmiła Rumpel

Mgr biologii Ludmiła Rumpel jest absolwentką Akademii Rolniczej we Wrocławiu – Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt. Kierunek biologia, praca magisterska o tematyce immunologicznej (2005). Jest także technikiem farmaceutycznym (2010) i technikiem analityki medycznej (2000). Pracuje w aptece. Zainteresowania naukowe koncentrują się wokół roślin leczniczych.


Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.