Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Człowiek i środowisko
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 7
Artykuły > Owoce > Grejpfrut - Słodka strona gorczycy...

Panacea Nr 2 (35), kwiecień - czerwiec 2011 strony: 22-23

Grejpfrut
Słodka strona goryczy...

Grejpfruty są znanymi wszystkim i lubianymi owocami. Jednak do dziś nie jest znane ich pochodzenie. Jedni uważają, że są to mutanty pompeli lub innego gatunku z rodzaju Citrus. Drudzy sądzą, że to raczej mieszańce pompeli z jakimś innym cytrusem.
Nie rosną dziko. Grejpfruta opisano po raz pierwszy w 1750 r. na Barbadosie. Odkr ywcy nazwali go „zakazanym owocem”. Około roku 1814 na Jamajce powstała – w celach handlowych – nowa nazwa: grapefruit (ang. grape = grono i fruit = owoc). Botanicy nazwali roślinę Citrus paradisi i zaliczyli do rodzaju cytrus, rodziny rutowate i podklasy różowe. Dziś grejpfruty uprawiane są w USA (Floryda i Kalifornia), na Kubie i w Argentynie.
Grejpfrut jest wiecznie zielonym drzewem o koronie półokrągłej, osiągającym wysokość 12 m. Pędy mają miękkie kolce. Liście są skórzaste, owalne, o gładkim brzegu, długości do 7 cm. Kwiaty białe, pachnące, pojedyncze lub zebrane po kilka.
Owocem jest duża kulista jagoda o średnicy do 15 cm i masie 200-500 g. Skórka jest cienka jak u pomarańczy i ma barwę zieloną, żółtawą lub różową. Zawiera gorzką substancję naringinę.
Budowa owocu jest typowa dla cytrusów. Segmenty są silnie złączone, wypełnione delikatnymi woreczkami zawierającymi sok. Miąższ jest żółty, różowy lub czerwony. Sok zawiera charakterystyczną goryczkę, co odróżnia smak grejpfrutów od smaku innych cytrusów.
Spotykamy odmiany nasienne i beznasienne. Na gałęziach owoce osadzone są gronami po kilka sztuk. U części odmian owoce opadają przed dojrzeniem, u innych nie opadają nawet po dojrzeniu, tylko rozrasta się im skórka. Siewka zakwita już w pierwszym roku. Daje jeden kwiat i nie wiąże owoców. Następne kwiaty pojawiają się dopiero 6-7 lat później.
Grejpfruty mają charakterystyczny smak. W Europie i w Ameryce uważane są za smaczne, za to w Azji za niejadalne... Są owocami typowo deserowymi, spożywanymi na surowo, często w postaci sałatek. Produkuje się z nich także marmoladę i sok, można je również „puszkować”.
Lubiane przez wiele osób owoce są cennym składnikiem odżywczym, polecanym zarówno ludziom zdrowym, jak i chorym. Miąższ i sok grejpfruta są bogatym źródłem witamin i soli mineralnych. Owoc zawiera dość dużo witaminy C (100 g zaspokaja 30% dziennego zapotrzebowania), witaminy P, kwasu pantotenowego, kwasu foliowego, biotyny, także znaczne ilości witamin B1, B2, B6, PP i E oraz karotenoidów (m.in. likopen). Czerpiemy z niego również wapń, żelazo, potas, fosfor, magnez, mangan, fluor i cynk.
Wartość odżywcza 100 g grejpfrutów (ważonych ze skórką): energia 23 kcal, białko 0,4 g, tłuszcz 0,1 g (zero cholesterolu!), węglowodany ogółem 6,3 g, błonnik pokarmowy 1,2 g, węglowodany przyswajalne 5,1 g. Znajdziemy tam również foliany w małej ilości, dużo flawonoidów i dużo pektyn.
W lecznictwie wykorzystywany jest sok z owoców grejpfruta Citri paradisi succus. Zawiera on kwasy organiczne, witaminy (głównie C), flawonoidy (hesperydyna) i sole mineralne. Sok stosowany jest jako środek poprawiający trawienie, działający zasadotwórczo, przeciwdziałający powstawaniu zbyt kwaśnego odczynu soku żołądkowego, przyspieszający przemianę materii i pobudzający apetyt. Ma także właściwości uszczelniające naczynia krwionośne (flawonoidy i witamina C). Naringina ma działanie lekko przeczyszczające. Potas oddziałuje korzystnie na osoby z nadciśnieniem i chorobami układu krążenia, a także wspomaga pracę mięśni. Likopen – karotenoid występujący w owocach odmian czerwonych – jest silnym przeciwutleniaczem, zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia i niektórych typowych nowotworów (zwłaszcza gruczołu krokowego u mężczyzn).
Flawonoidy przyczyniają się do zmniejszenia stężenia „złego” cholesterolu LDL i glukozy, działają przeciwkrzepliwie, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo, chronią komórki przed uszkodzeniem DNA. Odpowiednia ilość rozpuszczalnego błonnika, czyli pektyn, w diecie pomaga zmniejszyć nie tylko stężenie frakcji LDL cholesterolu (tej „złej”), ale również glukozy i insuliny wydzielanej do posiłku. Pektyny korzystnie oddziałują na stan błony śluzowej jelita grubego.
Sok grejpfrutowy ma także korzystny wpływ na stan cery i włosów. Dla poprawienia ich wyglądu i zdrowia można stosować przemywanie i okłady z soku albo miąższu owocu, co działa na skórę ujędrniająco i odświeżająco, polepsza jej naturalną kwasowość, gdyż sok ma właściwości lekko zakwaszające.
Grejpfruty zalecane są osobom z nadwagą w okresie odchudzania. Jednakże diabetycy powinni zachować umiar w spożywaniu tych cytrusów, podobnie zresztą jak i innych owoców, ze względu na zawarte w nich węglowodany, które powinny być wliczane do ustalonej w diecie całkowitej dziennej ilości spożywanych węglowodanów.
Związki zawarte w soku grejpfrutowym wpływają na zmianę szybkości wchłaniania wielu leków, w tym niektórych leków nasercowych. Lecznicze właściwości ma także wyciąg z pestek grejpfruta. Rozcieńczony wodą, zalecany jest w stanie zapalnym błony śluzowej jamy ustnej, jak również przeciw nawrotom choroby, przy długotrwałej kuracji przewlekłych grzybic narządów płciowych.

mgr inż. Monika Karabela

Mgr inż. Monika Karabela jest absolwentką Wydziału Ogrodniczego Akademii Rolniczej w Lublinie. Interesuje się roślinami przyprawowymi i leczniczymi.


Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2020 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.