Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 1
Artykuły > Natura i sztuka > Tańcząca nasturcja

Panacea Nr 4 (25), październik - grudzień 2008 strona: 35

TAŃCZĄCA NASTURCJA

Nasturcja ogrodowa, zwana także nasturcją większą Tropaeolum maius syn. Tropaeolum elatum rośnie dziko w Ameryce Pd. W Polsce występuje jako roślina ozdobna w dwóch odmianach, pnącej i krzaczastej. W lecznictwie stosuje się ziele, kwiat i liść nasturcji. Z ziela otrzymujemy silny związek o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Wyciągi z liści stosuje się przy anginach, bronchitach, w stanach zapalnych dróg moczowych. Sok z liści wykazuje tendencje przeciwświądowe. Liście, kwiaty i niedojrzałe owoce wykorzystywane są w gastronomii jako ostra przyprawa. Nasturcję znalazłem w obrazie Henriego Matisse’a Nasturcje z „Tańcem” II. Dzieło z roku 1912, o wymiarach 190,5 x 114,5 cm, znajduje się w Muzeum Puszkina w Moskwie. Henri Matisse to jeden z liderów kierunku w malarstwie XX w., zwanego fowizmem, od francuskiego fauves, oznaczającego bestię, istotę dziką. To określenie wyraża stosunek artystów do koloru. Kolor przestawał być obiektem teorii opartej na nauce, jaką jest optyka. Kolor zaczynał „atakować” widza jak dzika bestia, intensywnie i krzykliwie. Ciekawa jest wypowiedź Matisse’a, odnosząca się do wcześniejszego obrazu Taniec II, którego fragment znajduje się w tle naszej leczniczej nasturcji: W kompozycji tej pierwszym i podstawowym elementem był rytm, drugim wielka powierzchnia o intensywnie niebieskim kolorze (aluzja do sierpniowego nieba nad Morzem Śródziemnym), moim postaciom mogłem dać tylko barwę cynobru, by uzyskać świetlisty akord. Każdy kolor coś oznacza, identyfikuje się z czymś konkretnym, np. niebieski z kolorem morza. Zielone liście nasturcji mogą sugerować zieleń śródziemnomorskich pinii na tle błękitnego nieba. Skojarzenia ukryte w kolorach wyrażają uczucia, które artysta chciał tchnąć w obraz. Kształty i formy oddają rytm w obrazie i sugerują jakąś melodię, będącą w zamyśle Matisse’a. Pnąca się nasturcja podkreśla rytm, w jakim postacie tańczą prowansalski taniec ludowy zwany farandolą. Powyginane łodygi nasturcji utożsamiają się z powyginanymi ciałami tancerzy, nawet kwiaty nasturcji mają kolor zbliżony do koloru ciał ludzkich. Czerwień wazonu, nóg od stoliczka oraz oparcia krzesła podkreśla żywiołowy temperament ludzi południa. Białe paski na siedzeniu krzesła wskazują drogę do odczytania rytmu w obrazie, jak białe linie na ciemnym asfalcie. Rytm ten trzyma się najjaśniejszych partii obrazu. Od pasów na krześle, przez stoliczek, na którym rozwija się tytułowa roślina, aż do ciał tancerzy. Muzyka zawarta w obrazie wyznaczona jest przez rytm biegnący w kształcie litery „S” – od krzesła w lewym dolnym rogu, aż po prawy górny róg, w którym kończy się spleciony korowód tancerzy. Intensywne połączenie ciemnych błękitów i ostrej palącej czerwieni zrównoważone jest zielenią nasturcji, przez co obraz uzyskuje wewnętrzną harmonię, tym samym spokój i radość. Matisse mówił: chcę tylko, aby moje kolory śpiewały... Związek malarstwa z muzyką ut pictura musica stanowi nieodzowne połączenie, odkąd ludzie zaczęli malować. Muzyk to artysta, który zestawia i kombinuje dźwięki, malarz zestawia i kombinuje kolory. Nasturcja w symbolice roślin oznacza grację. Myślę, że kolory Matisse’a „śpiewają” z gracją, jakiej nie znajdziemy u innych malarzy. Natomiast próby całkowitego wyzwolenia koloru, czyli oderwania go od formy, prowadzą już tylko do abstrakcji. Wyzwolony kolor nie będzie miał tej pogody i radości, jaką potrafił mu nadać Matisse. Gracja symbolizowana przez nasturcję potęguje piękno obrazu, w którym nie jest ważne to, co powierzchowne, najważniejsza jest radość życia, ukryta w kolorze, muzyce, tańcu i nasturcji. Zatem, niech lecznicze działanie nasturcji prowadzi nas do tańca, w którym pozbędziemy się życiowego pesymizmu, czego Państwu życzę.

Tymoteusz Andrearczyk
www.tymek.art.pl



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.