Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 4
Artykuły > Nowości > Nowa aktywność farmakologiczna ruty, imbiru i hakorośli

Panacea Nr 4 (17), październik - grudzień 2006 strona: 24

Nowa aktywność farmakologiczna ruty, imbiru i hakorośli

Ruta zwyczajna Przeciwzapalne działanie Ruta graveolens L. w komórkach szczurzych/mysich makrofagów.
Raghav S. K., Gupta B., Agrawal C., Goswami K., Das H. R. Anti-inflammatory effect of Ruta graveolens L. in murine macrophage cells. Journal of Ethnopharmacology 104:234-239, 2006.
Badania przeprowadzono w komórkach szczurzych/mysich makrofagów (J-774), stymulowanych lipopolisacharydem LPS, który indukuje odpowiedź zapalną poprzez wzrost produkcji tlenku azotu i innych mediatorów stanu zapalnego. Obserwowano znaczące hamowanie uwalniania NO w warunkach in vitro w obecności ekstraktu z ziela ruty (p=0.01 do p<0.002), w zależności od zastosowanej dawki. Działanie ekstraktu było silniejsze niż flawonoidu – rutyny, związku o potwierdzonym efekcie przeciwzapalnym, stanowiącym jego składnik. Rutyna w stężeniu 40 µM (odpowiadającym stężeniu związku w ekstrakcie z ruty) hamowała uwalnianie NO jedynie w zakresie 20% (p=0.058). Odnotowano również w obecności ekstraktu blokowanie ekspresji genu syntazy tlenku azotu (iNOS), co wskazuje na hamowanie procesu na poziomie transkrypcji. Ekstrakt wpływał również na transkrypcję genu cyklooksygenazy–2 (COX–2), hamując ją o wiele silniej niż rutyna w najwyższym stężeniu 80 µM. Regulacja produkcji syntazy tlenku azotu oraz cyklooksygenazy–2, w stanach zapalnych, stanowią mechanizm działania przeciwzapalnego ziela ruty, jako nowego kierunku aktywności farmakologicznej tego surowca. Jakkolwiek ziele ruty jest stosowane w wielu krajach, jako surowiec o wielokierunkowej aktywności farmakologicznej (ze względu na bardzo zróżnicowany chemicznie zes-pół związków), to jego stosowanie w Europie jest ograniczone efektem mutagennym związków kumarynowych, ich działaniem fototoksycznym oraz poronnym.

Imbir lekarski Przeciwbólowe, przeciwzapalne i hipoglikemiczne efekty etanolowego ekstraktu z kłączy Zingiber officinale (Zingiberaceae) w badaniach na myszach i szczurach.
Ojewole J. A. Analgesic, antiinflammatory and hypoglycaemic effects of ethanol extract of Zingiber officinale (roscoe) rhizomes (Zingiberaceae) in mice and rats. Phytotherapy Research 17:764-772, 2006.
W pracy oceniono efekty farmakologiczne – przeciwzapalny, przeciwbólowy i hipoglikemiczny, ekstraktu etanolowego z kłączy imbiru Zingiber officinale (ZOE) w różnych modelach badawczych na zwierzętach doświadczalnych – myszach i szczurach. Efekt przeciwbólowy analizowano na myszach metodą „gorącej płytki” oraz testem „skręcania”, z użyciem kwasu octowego. Działanie przeciwzapalne i obniżające poziom cukru badano na szczurach w oparciu o indukowany streptozotocyną (STZ) model cukrzycy oraz obrzęk łapy stymulowany świeżą albuminą jaja kurzego. Jako związki odniesienia stosowano w zależności od badanego efektu morfinę (MPN, 10 mg/kg), diklofenak (DIC, 100 mg/kg) i chlorpropamid (250 mg/kg). ZOE (50-800 mg/kg i.p.) posiadał znaczący statystycznie (p<0.05-0.001), zależny od dawki efekt przeciwbólowy wobec indukowanego termicznie i chemicznie bólu nocyceptywnego u myszy. Ponadto ekstrakt (ZOE 50-800 mg/kg p.o.) ujawnił znaczący efekt hamujący odczyn zapalny w modelu stanu zapalnego powodowanego owalbuminą. Jednocześnie wykazano zależne od dawki (p<0.05-0.001) działanie hipoglikemiczne ekstraktu zarówno na zwierzętach zdrowych (normoglikemicznych), jak również z indukowaną STZ cukrzycą. Wyniki tych badań potwierdzają dotychczasowe zastosowania surowca w medycynie ludowej Afryki, przede wszystkim jako przeciwzapalnego i przeciwbólowego leku roślinnego w stanach reumatycznych oraz obniżającego poziom cukru w leczeniu cukrzycy.
W Europie, w tym również w Polsce, preparaty na bazie wyciągów z kłączy imbiru są klasyfikowane w grupie fitofarmaceutyków skutecznych w leczeniu chorób reumatycznych, choć z najnowszych danych piśmiennictwa wynika, że dla potwierdzenia efektywności przeciwreumatycznej tych preparatów konieczne są dalsze, lepiej zaprojektowane i wykonane badania kliniczne. Warto zwrócić uwagę na ujawnioną wynikami powyższej pracy aktywność hipoglikemiczną surowca, co poszerza możliwości jego stosowania jako leku przeciwreumatycznego, dodatkowo u pacjentów z podwyższonym poziomem cukru we krwi i cukrzycy dorosłych typu 2.

Hakorośl rozesłana Przeciwbólowe, przeciwzapalne i hipoglikemiczne efekty wodnego ekstraktu z wtórnych korzeni Harpagophytum procumbens DC (Petaliaceae).
Mahomed I. M., Ojewole J. A. Analgesic, antiinflammatory and antidiabetic properties of Harpagophytum procumbens DC (Pedaliaceae) secondary root aqueous extract. Phytotherapy Research 18:982-989, 2004.
Opierając się na tych samych modelach badawczych, zanalizowano działanie farmakologiczne wyciągu wodnego z innego surowca roślinnego pochodzącego z południowej Afryki - wtórnych korzeni spichrzowych rosnącego na pustyni Kalahari gatunku hakorośli rozesłanej Harpagophytum procumbens, zwanej „czarcim pazurem”. Surowiec w medycynie ludowej Afryki jest stosowany w schorzeniach nerek i pęcherzyka żółciowego oraz jako lek przeciwreumatyczny. W Europie, w latach 80., był składnikiem preparatów homeopatycznych, obecnie ekstrakty z korzeni są znanymi w medycynie alopatycznej lekami przeciwreumatycznymi. Podobnie jak dla kłącza imbiru, potwierdzono w badanym zakresie dawek (50-800 mg/kg) znaczącą statystycznie (p<0.05-0.001) aktywność przeciwzapalną i przeciwbólową ekstraktu wodnego z korzeni hakorośli, a także ujawniono jego działanie przeciwcukrzycowe. W przeciwieństwie do kłącza imbiru, mechanizm działania przeciwzapalnego i przeciwreumatycznego korzeni czarciego pazura pozostaje nieznany.

dr hab. farm. Mirosława Krauze-Baranowska
- Katedra i Zakład Farmakognozji z Ogrodem Roślin Leczniczych AM w Gdańsku



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Polifenole rośli...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.