Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 4
Artykuły > Nauka > Pokrzywa leczy

Panacea Nr 3 (12), lipiec - wrzesień 2005 strony: 27-28

Pokrzywa leczy

Wyniki badań nad właściwościami leczniczymi ekstraktu wodnego z części nadziemnych (liście, ziele) pokrzywy zwyczajnej Urtica dioica są przedmiotem licznych publikacji, które ukazały się na przestrzeni ostatnich kilku lat (2000-2003). Potwierdzają one znane od lat w medycynie ludowej efekty lecznicze oraz wskazują na nowe właściwości surowca, mogące znaleźć zastosowanie praktyczne w terapii.

Wśród kierunków aktywności ekstraktów z ziela pokrzywy należy wymienić działanie obniżające poziom cukru we krwi, działanie hepatoprotektywne, uspokajające, immunostymulujące, przeciwreumatyczne oraz hipotensyjne i diuretyczne.

W badaniach na izolowanych aortach szczura stwierdzono działanie zwężające naczynia - w przeciwieństwie do wyciągu z korzeni, który wykazuje działanie rozkurczające. Doniesienia zeszłego roku koncentrują się m.in. na aktywności antyutleniającej i antyagregacyjnej, wynikającej z obecności w surowcu związków polifenolowych.
Gulcin I., Kufrevioglu O., Oktay M., Buyukokuroglu M. E. Antioxidant, antimicrobial, antiulcer and analgesic activities of nettle (Urtica dioica L.). Journal of Ethnopharmacology 90: 205-215, 2004.
W badaniach nad antyutleniającą, przeciwdrobnoustrojową, przeciwwrzodową i przeciwbólową aktywnością pokrzywy (Urtica dioica) poddano analizie wodny ekstrakt (WEN) z części nadziemnych pokrzywy, sprawdzając aktywność antyutleniającą, przeciwwrzodową i przeciwbólową. Właściwości antyutleniające oceniano na podstawie różnych testów, m.in. oznaczanie właściwości redukcyjnych, właściwości zmiatacza wolnych rodników, w tym zmiatacza anionu nadtlenkowego i zmiatacza nadtlenku wodoru, oraz oznaczanie właściwości chelatujących. WEN posiadał silną aktywność antyutleniającą. Ilości ekstraktu 50, 100 i 250 µg wykazywały odpowiednio 39, 66 i 98% zahamowania peroksydacji kwasu linolenowego, podczas gdy 60 µg/ml ?-tokoferolu (wzorcowego związku o właściwościach antyutleniających) dawało jedynie 30% zahamowania. Ponadto WEN w tych samych stężeniach charakteryzował się efektywnymi właściwościami redukującymi oraz chelatującymi a także właściwościami zmiatacza wolnych rodników. Wymienione różne typy antyutleniającej aktywności porównywano z różnymi standardami, m.in. kwercetyną, ?-tokoferolem oraz butylowymi pochodnymi hydroksyanizolu i hydroksytoluenu. Właściwości antyutleniające ekstraktu powiązano z obecnością związków polifenolowych, których zawartość oznaczono metodą Slinkarda (25,3 µg w 1 mg WEN).
W przeprowadzonych metodą krążków dyfuzyjnych badaniach mikrobiologicznych WEN ujawnił także aktywność przeciwdrobnoustrojową wobec 8 szczepów bakteryjnych, m.in. Staphylococcus aureus, Escherichia coli, szczepów stanowiących izolaty kliniczne m.in. Proteus mirabilis, Enterobacter aerogenes, Staphylococcus epidermidis, Micrococcus luteus oraz 1 gatunku grzyba Candida albicans. Badania wykonano wobec kontroli - związków wykazujących aktywność przeciwdrobnoustrojową, m.in. mykonazolu, amoksycykliny i ofloksacyny. Najsilniejsze działanie ograniczające wzrost drobnoustrojów WEN wykazał wobec Staphylococcus epidermidis i Micrococcus luteus, odpowiednio 11 mm wobec 24 mm dla amoksycykliny i 13 mm wobec 19 mm. Aktywność przeciwwrzodową WEN analizowano w teście indukowanej 70% etanolem ulcerogenezy u szczurów, wobec kontroli famotydyny. Ekstrakt posiadał silniejszy efekt ochronny w porównaniu do famotydyny - procent zmniejszenia uszkodzenia śluzówki 34,4% dla famotydyny (20 mg/kg) przy 67,7% osiągniętym przez ekstrakt (50 mg/kg). W teście aktywności przeciwbólowej - teście "przeciągania" indukowanym kwasem octowym, ekstrakt ujawnił silniejszy efekt analgetyczny w porównaniu do metamizolu: 39,4% zmniejszenia "skręcania" dla metamizolu (200 mg/ml) przy 62,1% dla WEN (25 mg/ml). W rezultacie autorzy pracy konkludują, że ekstrakt z części nadziemnych pokrzywy może znaleźć zastosowanie w terapii choroby wrzodowej i uszkodzeń błony śluzowej żołądka, ze względu na wykazywane właściwości ochronne oraz przeciwbólowe. Aktywność przeciwbólowa ekstraktu może wynikać z wysokiej aktywności antyutleniającej WEN. Jednocześnie ta aktywność potwierdza możliwości stosowania ekstraktu jako wspomagającego w leczeniu i profilaktyce chorób układu krążenia, w tym chorób serca.
Mekhi H., Haouari M., Legssyer A., Bnouham M., Aziz M., Atmani F., Remmal A., Ziyyat A. Platelet anti-aggregant property of some Moroccan medicinal plants. Journal of Ethnopharmacology. 94: 317-322, 2004.
Badania dotyczą antyagregacyjnych właściwości niektórych leczniczych roślin Maroka. Znany jest bezpośredni związek między prawidłową funkcją płytek krwi a chorobami układu krążenia - nadciśnieniem, chorobami serca. W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem ekstraktów z pięciu gatunków roślin leczniczych, w tym trzech stosowanych w Maroku w leczeniu nadciśnienia, na agregację płytek krwi: Arbutus unedo (Ericaceae), Urtica dioica (Urticaceae) i Petroselinum crispum (Apiaceae). Badano również ekstrakty wodne z Cistus ladanifera (Cistaceae) oraz Equisetum arvense (Equisetaceae). Wyniki badań ujawniły zależną od dawki aktywność hamującą agregację płytek krwi wszystkich analizowanych ekstraktów wodnych, w tym ekstraktu z ziela pokrzywy. W badaniach zastosowano dwa modele agregacji płytek krwi stymulowanej trombiną i ADP- zależnej agregacji. Dla wszystkich ekstraktów wykazano zbliżone wartości IC 50 (w zakresie 6,2-6,7 mg/ml) (IC50 - połowa maksymalnego zahamowania indukowanej trombiną i ADP agregacji płytek krwi), z wyjątkiem wyciągu z pokrzywy, który posiadał dwukrotnie wyższe wartości IC50 - 15,5 mg/ml (agregacja stymulowana trombiną) i 12,8 mg/ml (agregacja stymulowana ADP). Badania przeprowadzono wobec kwasu acetylosalicylowego, który w stężeniu 1mg/ml całkowicie hamował agregację płytek krwi. Jakkolwiek wyniki przedstawione dla ekstraktu z pokrzywy klasyfikują ten surowiec jako najmniej efektywny w badanej grupie, w tym również w stosunku do ekstraktu z Equisetum arvense (nieaktywny w modelu agregacji stymulowanym ADP), to jednak potwierdzają jego korzystny wpływ na układ krążenia.

dr hab. Mirosława Krauze-Baranowska
- Katedra i Zakład Farmakognozji z Ogrodem Roślin Leczniczych Akademii Medycznej w Gdańsku



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Polifenole rośli...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.