Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Suplementy diety
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 5
Artykuły > Aromaterapia > Co Się Tyczy Zapachów ... cz5

Panacea Nr 3 (12), lipiec - wrzesień 2005 strony: 22-23

CO SIĘ TYCZY ZAPACHÓW ...

Rumianek, drzewo herbaciane, melisa, mięta.

Część 5


Rumianek pospolity Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla)
Należy do rodziny Asteraceae. Jest to jednoroczna roślina o rozgałęzionej, wysokiej do 50 cm łodydze. Liście pierzastodzielne, ułożone skrętolegle, kwiatostany w formie koszyczków na długich szypułkach, koszyczki kwiatowe żółtobiałe, o średnicy do 2 cm.
Olejek rumiankowy jest dość gęstą cieczą o charakterystycznym, intensywnie szafirowym zabarwieniu, które w świetle przechodzi w zielone, a nawet brunatne. Zawiera azulen, bisabolol, farnezen, myrcen i kadinen. Azulen wykazuje działanie przeciwzapalne, polegające na hamowaniu wyzwalania endogennej histaminy, pobudzaniu czynności układu siateczkowo-śródbłonkowego oraz fagocytarnej aktywności leukocytów.
Dzięki obecności azulenu ma działanie przeciwzapalne, łagodzące podrażnienia. Używany jest do pielęgnacji skóry wrażliwej, czerwonej i spękanej. Użyteczny przy alergii, egzemie, pokrzywkach, suchej skórze, łuszczącej się i swędzącej lub gdy pojawiają się zaczerwienienia albo plamy. Działa na skórę przeciwzapalnie, bakteriostatycznie, oczyszczająco, łagodzi jej podrażnienia.

Olejek rumiankowy stosuje się w leczeniu wrzodów, czyraków, ran, stanów ropnych skóry, zapalenia dziąseł.

Drzewo herbaciane (Melaleuca alternifolia)
Należy do rodziny Myrtaceae. Esencjonalny olejek drzewa herbacianego jest destylowany z liści. Ma bardzo specyficzny i rozpoznawalny zapach. Pochodzi z południowo-wschodniej Australii i był przez stulecia używany przez australijskich Aborygenów. Olejek ten ma bardzo silne właściwości antybakteryjne, antywirusowe i przecwgrzybicze.
Olejek herbaciany (Tea-Tree Oil) Oleum Melaleucae to bezbarwna, ruchliwa ciecz o zapachu terpentynowo-żywicznyn i ostrym, jodłowym smaku z gorzkawym posmakiem. Zawiera terpineneol, terpinen, sabinen, terpinolen, cymen, kadinen, limonen, ponadto leden, cineol. Wykazuje działanie antybakteryjne, antywirusowe, przeciwgrzybicze, zwiększa odporność organizmu. Olejek z drzewa herbacianego nazywany jest olejkiem "inteligentnym", gdyż likwidując drobnoustroje chorobotwórcze nie szkodzi przyjaznej florze bakteryjnej skóry. Zabija roztocze chorobotwórcze. Jest on jednym z najlepszych środków na pleśniawki, infekcje grzybicze paznokci i grzybicę międzypalcową u sportowców. Jest użyteczny w przypadku zranień, zadraśnięć, stłuczeń, skręceń stawu, poparzeń, ukąszeń, plam na skórze, pryszczy, opryszczki, brodawek i kurzajek. Pobudza układ odpornościowy i może być szczególnie użyteczny w przypadku mononukleozy zakaźnej. Używany przy zakażeniach przewodu pokarmowego i biegunkach spowodowanych infekcją. Odstrasza owady. Leczy opryszczkę, ugryzienia, ukąszenia owadów oraz pajęczaków. Stosowany jest przy pielęgnacji cery trądzikowej. Znakomicie leczy wypryski, ropnie, pryszcze. Ogranicza powstawanie nowych wykwitów poprzez normalizację pracy gruczołów łojowych. Dobrze nawilża i dezynfekuje skórę. Wywiera wpływ rozjaśniający na skórę.
Olejek kajeputowy (kadżeput) z liści i pączków Melaleuca leucodendron. Może drażnić skórę, dlatego należy stosować go ostrożnie. Przynosi ulgę po użądleniach. Usuwa także ból zęba (podobnie jak olejek goździkowy).
Olejek niaouli (dawna nazwa gomenol) - otrzymywany z Melaleuca viridifolia - nie wywołuje podrażnień skóry (w odróżnieniu od kajeputowego). Stosowany do leczenia ran i poparzeń. Jest silnym stymulantem ułatwiającym tworzenie nowej tkanki, dlatego znacznie przyśpiesza proces gojenia obrażeń. Nadaje się także do leczenia trądziku, wrzodów oraz czyraków.

Melisa lekarska (Melisa officinalis)
Melisa lekarska Należy do rodziny Lamiaceae. Jest byliną wyrastającą do 100 cm wysokości. Liście są w kolorze od ciemnej zieleni po żółto-zielonych; owalno-sercowate, grubo karbowane wzdłuż pierzastego unerwienia i brzegiem ząbkowane. Wyrastają w okółkach, naprzeciwlegle. W pachwinach liści wyrastają niepozorne, białe lub fiołkowo-białe kwiatki. Cała roślina wydziela bardzo przyjemny, eteryczny zapach. Pochodzi z obszarów Morza Śródziemnego i tam do dziś spotyka się ją w stanie dzikim. W wielu krajach Europy, u nas także, uprawiana jest jako roślina lecznicza, przyprawowa, a także miododajna. Olejek melisowy ma własności kojące i uspokajające, łagodzi histerię, silne napięcie nerwowe, lęki, bezsenność, arytmię, obniża ciśnienie krwi, łagodzi bóle głowy, obniża temperaturę, reguluje menstruację. Stosowany przy bolących menstruacjach, problemach menopauzy, zaburzeniach gastrycznych, reumatyzmie, w infekcjach bakteryjnych i grzybicach, egzemach. Ma działanie bakteriobójcze, wirusobójcze, przeciwzapalne, cytostatyczne. Łagodzi skutki użądleń przez pszczoły.

Mięta pieprzowa Mięta pieprzowa (Mentha ciriata, Mentha piperita)
Należy także do rodziny Lamiaceae. Roślina wieloletnia, o wysokości 30-100 cm, kwitnąca od czerwca do września. Z czterokanciastą łodygą, podłużnojajowatymi liśćmi. Fioletowe kwiaty, występujące na szczycie rośliny, tworzą kłosy. Olejek mięty pieprzowej Oleum Menthae piperitae jest bezbarwną lub bladożółtą cieczą. Zawiera mentol (48-68%), menton (do 25%), jasmon, piperiton, kemfen, pinen, limonen, saninen, kadynen, pulegon, cyneol, kwas walerianowy i kwas octowy. Olejek miętowy podany doustnie znieczula błonę śluzową przewodu pokarmowego (krótkotrwale), działa osuszająco, rozkurczowo, przeciwwymiotnie, przeciwzapalnie, wiatropędnie, wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci, działa również moczopędnie. Doustnie jest stosowany przede wszystkim w chorobach przewodu pokarmowego. Ułatwia trawienie. Podawany jest w braku łaknienia, zaburzeniach trawiennych połączonych z wymiotami i bólami, w skurczach nadbrzusza, w kolce jelitowej, w stanach zapalnych żołądka i jelit, a także w zapaleniu i stanach skurczowych jelita grubego. Wykazuje działanie żółciopędne, żółciotwórcze oraz działa leczniczo w schorzeniach wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Stosowany przy dolegliwościach gastrycznych (biegunki, niestrawności), przeziębieniach, grypie, zapaleniu zatok, kaszlu, bronchicie, katarze. Łagodzi bóle głowy i migreny pochodzenia gastrycznego. Wykorzystywany jest również w chorobach górnych dróg oddechowych. Rozrzedza śluz, działa wykrztuśnie i leczy stany przeziębieniowe. Polecany w wymiotach u ciężarnych i w bolesnym miesiączkowaniu. Zastosowany zewnętrznie na skórę, wywiera działanie znieczulające, a potem drażniące i rozgrzewające, poprawiając krążenie powierzchniowe, okołostawowe i przyspieszając ustępowanie obrzęków oraz wysięków. Działa odświeżająco, orzeźwiająco, antyseptycznie i przeciwbólowo. Kąpiele z dodatkiem olejku miętowego wzmacniają i pobudzają organizm, korzystnie wpływając na układ oddechowy oraz system nerwowy.
Olejek miętowy używany jest w przemyśle farmaceutycznym, chemicznym, kosmetycznym i spożywczym.

dr n. farm. Bożena Kowalczyk

dr n. farm. Bożena Kowalczyk ukończyła studia na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska. W roku 2003 uzyskała stopień doktora nauk farmaceutycznych (specjalność: botanika farmaceutyczna) na Śląskiej Akademii Medycznej. Pracuje w Katedrze i Zakładzie Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa ŚAM w Sosnowcu. Zainteresowania zawodowe: rośliny lecznicze, rośliny kosmetyczne, rozmieszczenie roślin leczniczych w makroregionie Polski południowej.



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Lucerna - niedoce...
Nadciśnienie tę...
Propolis, mleczko...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Wąkrota azjatyck...
Kora dębu i dęb...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Zioła dla niemow...
Rumianek
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii Panacea na poczcie
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2019 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.