Home Szukaj Regulamin Kontakt
Menu główne
Strona główna
Prenumerata
Regulamin
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 7
Artykuły > Uprawy > Uprawy roślin leczniczych

Panacea Nr 2 (7), kwiecień 2004 strony: 27-28

Uprawy roślin leczniczych
Naturalnym zapleczem do utworzenia sieci plantatorów ziół były małe i średnie gospodarstwa rolne, które swój rozwój związały z podjęciem współpracy z firmą Labofarm - poprzez kontraktację uprawy ziół.

Doświadczenia i wnioski z kontraktacji
Podstawą sukcesu gospodarczego jest racjonalność działania i stosowanie się do niekwestionowanych zasad ekonomii. Decydując się na wybór czynnika efektywności ekonomicznej, jako podstawowego kryterium określającego lokalizację upraw kontraktowanych surowców w rejonie Starogardu Gdańskiego, Labofarm kierował się ideą koncentracji plantacji w możliwie najbliższej odległości od zakładu przetwórczego. Pozwoliło to na sprawne ich kontrolowanie oraz ułatwiło obserwację i prace doświadczalne. Z perspektywy czasu ta decyzja okazała się słuszna, mimo iż Starogard Gdański nie znajduje się w centrum oficjalnie uznanych obszarów rejonizacji takich upraw, jak kozłek lekarski, melisa, mięta czy serdecznik pospolity. Jednak obserwacje efektów produkcyjnych w tym rejonie potwierdzają słuszność przyjętej tezy, że występujące niekiedy nienajlepsze predyspozycje klimatyczno-glebowe lub ekonomiczne mogą być niwelowane poprzez dobrą organizację pracy, poziom wiedzy fachowej oraz wykorzystanie własnych spostrzeżeń i obserwacji. Zaznaczyć należy również, że w przypadku plantacji położonych w niedużej od siebie odległości, można zauważyć wzajemnie korzystne oddziaływanie na siebie poszczególnych plantatorów. Naturalnym zapleczem do utworzenia sieci plantatorów ziół były małe i średnie gospodarstwa rolne, które swój rozwój związały z podjęciem współpracy z firmą Labofarm - poprzez kontraktację uprawy ziół. Surowcem kontraktowym w największych ilościach jest

kozłek lekarski (Valeriana officinalis)
kozłek lekarski
fenotyp (gr. phainomai = pojawiam się, typos = odbicie) – zespół cech morfologicznych i fizjologicznych organizmu, ukształtowany w wyniku współdziałania zespołu genów danego osobnika (genotypu) i czynników środowiskowych, które decydują o ostatecznym ukształtowaniu fenotypu.
uprawiany w Polsce w dwóch odmianach: "Polka" i "Lubelski". Jest to gatunek zbiorowy, wielopostaciowy, obejmujący kilkadziesiąt form (uważanych niekiedy za gatunki). Poszczególne formy są znacznie zróżnicowane - zarówno pod względem fenotypu, jak i składu chemicznego. Ich skład chemiczny ciagle jeszcze nie jest dostatecznie poznany, chociaż wiadomo, że zawartość ilościowa niektórych związków chemicznych w poszczególnych formach jest znacznie zróżnicowana. Pojawia się problem techniczny - ze względu na fakt występowania w populacjach obu wymienionych polskich odmian kozłka różnych form gatunkowych (np. V. stolonifera, V. nitida, V. rossica), istotnie różniących się morfologicznie, jak i pod względem zawartości związków czynnych. Niektóre cechy różnicujące widzimy w poniższym zestawieniu.

Organ lub czynnik porównywany Valeriana stolonifera Valeriana palustris Valeriana nitida
Rozłogi cienkie 0,75-1,25 mm brak brak
Korzenie grube 1,5-2,5 mm czarnobrunatne cienkie 0,5-1,0 mm brunatne cienkie 0,75-1,0 mm brunatne
Łodygi nagie, żółtozielone, 50-90 cm u dołu czerwone, 55-115 cm do 7 mm grubości, w dolnej części owłosione, powyżej 1 m
Kwiaty różowe lub białe, kwitnie w czerwcu lila, kwitnie w lipcu białe z odcieniem lila, kwitnie w lipcu
Zawartość olejków średnia średnia najniższa wśród znanych form
Występowanie Ukraina Niemcy, Czechy, Słowacja Ukraina, Białoruś

Zdjęcia kozłka lekarskiego pochodzą z upraw zakontraktowanych przez Labofarm.
Jak widać, stwierdzone różnice są znaczne. Z tego wynika także rozpiętość innych cech, takich jak np. zawartość substancji chemicznych - waleryny, walepotriatów, kwasu walerenowego i izowalerenowego. Może się ona wahać w szerokich granicach (np. olejki 0,2-3,5%). Taka sytuacja powoduje brak jednorodności chemicznej partii surowca, która bez dokładnego uśrednienia masy uniemożliwia uzyskanie jednolitego składu niewielkich porcji. W celu rozwiązania problemu, podjęto prace mające na celu wyeliminowanie form genetycznych o parametrach nieprzydatnych do produkcji leków w Labofarmie. Wyselekcjonowany materiał zostanie namnożony do skali technicznej i po utrwaleniu cech (kilkuletnia selekcja pozytywna) wprowadzony do uprawy. Innym ważnym aspektem badań uprawy kozłka lekarskiego jest ciągłe poprawianie wyniku ekonomicznego uprawy tej rośliny, w szczególności zmniejszanie niezbędnych nakładów pracy. W tym zakresie uczyniono już wiele, dostosowując do procesu uprawowego typowe maszyny i narzędzia rolnicze a także opracowując cykl agrotechniczny, najbardziej odpowiedni dla regionu. Wyciągnięto wnioski, które w przyszłości powinny przynieść postęp w zakresie jakości pozyskiwanego surowca a także ograniczenia nakładów. Szczególnie zachęcająco rysuje się możliwość wielkoobszarowej uprawy kozłka, z siewu wprost do gruntu - w roślinę ochronną. Inspirująco oddziałują na plantatorów informacje o możliwości uzyskania zbioru na poziomie znacznie wyższym niż obecnie, bo wynoszącym około 5 ton z hektara (Belgia). Wymaga to jednak systematyczności i konsekwencji w działaniu, a także umiejętności adaptacji i wykorzystania najlepszych wzorców.

mgr inż. Ryszard Myszke
- Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Starogardzie Gd.



Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Ruszczyk kolczast...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Propolis, mleczko...
Nadciśnienie tę...
Mniszek lekarski
Lucerna - niedoce...
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Polifenole rośli...
Kora dębu i dęb...
Forum Naukowe W G...
Wąkrota azjatyck...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Centrum Fitoterapii
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2018 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.