Home Rejestracja Szukaj Kontakt

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu swiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczacych cookies oznacza, że beda one zamieszczane w Państwa urzadzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przegladarki lub urzadzenia końcowego, z których Państwo korzystacie. X

Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 3
Artykuły > Problemy zdrowotne > Zaparcie (obstipatio)

Panacea Nr 3 (4), lipiec 2003 strony: 14-15

Zaparcie
(obstipatio)
Zaparcie jest objawem, a nie chorobą i dlatego należy ustalić przyczynę dolegliwości.

Układ pokarmowy Z samej definicji
przez zaparcie rozumie się mniej niż trzy wypróżnienia na tydzień, często połączone z trudnością oddania stolca - nadmiernym wysiłkiem podczas wypróżnień, oddawaniem twardych stolców, wrażeniem niepełnego wypróżniania.

Fizjologia jelit
Czas pasażu pokarmu wynosi od 15 do 210 minut. Po 12 godzinach jelito cienkie jest wolne od treści pokarmowej. W jelicie grubym pasaż trwa od 30 do 68 godzin. Czas pobytu kału w odcinku esiczoodbytniczym wynosi 12 godzin.

Pierwotne i wtórne
Zaparcia dzielimy na pierwotne i wtórne. Zacznijmy od wtórnych, ponieważ zaparć pierwotnych lekarz poszukuje dopiero po wykluczeniu przyczyn wtórnych. Przyczyny zaparć wtórnych:

  • zaburzenia czynnościowe, np. spowodowane dietą ubogobłonnikową, zbyt małą ilością płynów, osłabieniem tłoczni brzusznej przez siedzący tryb życia;
  • zaburzenia przejściowe, np. nagła zmiana sposobu żywienia lub trybu życia;
  • zespół jelita drażliwego;
  • organiczne choroby jelit: zwężenie lub niedrożność jelita (nowotwory, zrosty, ciała obce, kamienie żółciowe, kamienie kałowe, po naświetlaniu jelita promieniami rtg);
  • zapalne choroby jelit (choroba Crohna, colitis ulcerosa, zapalenie uchyłków); choroby odbytu;
  • zaburzenia neurogenne (neuropatia cukrzycowa, choroba Parkinsona, choroba Hirschsprunga, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie rdzenia kręgowego);
    Kora kruszyny
    Kora kruszyny
  • zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc);
  • zaburzenia elektrolitowe (niedobór potasu, niedobór magnezu, nadmiar wapnia);
  • zaburzenia polekowe (leki antycholinergiczne, antydepresyjne, przeciwpadaczkowe, zawierające glin, blokery kanału wapniowego, opium, morfina, kodeina);
  • silny ból, np. w chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zapaleniu trzustki, zapaleniu dróg żółciowych, kolce nerkowej;
  • choroby narządu rodnego u kobiet, choroby gruczołu krokowego u mężczyzn;
  • w przewlekłym zatruciu ołowiem, talem;
  • w warunkach fizjologicznych u niektórych kobiet w ciąży.
    Zaparcia pierwotne dotyczą zaburzeń czynności motorycznej jelit. Przyczynami zaparcia pierwotnego są najczęściej zwolniony pasaż mas kałowych przez okrężnicę lub utrudniony pasaż mas kałowych z dystalnego odcinka okrężnicy (za esicą) do odbytu.

    Fitoterapia zaparć
    Strąki senesu
    Strąki senesu
    Preparaty wypełniające to nasienie lnu i nasienie babki płesznika. Nasiona pęcznieją w wodzie i wydzielają śluz. Struktura śluzu nie ulega zniszczeniu w żołądku. W jelicie śluz nadaje poślizg, zmniejsza konsystencję zawartości jelit, przyspiesza perystaltykę. Wymienione nasiona znajdują zastosowanie w zaparciach nawykowych, przy nadużywaniu środków przeczyszczających, w zespole jelita drażliwego, w zapaleniu uchyłków, zapaleniu żołądka i dwunastnicy.
    Preparaty kontaktowe zawierające antrazwiązki - działają tylko w kontakcie z błoną śluzową, podane pozajelitowo są nieskuteczne. Pobudzają receptory w błonie śluzowej jelita, przez co powodują przyspieszenie perystaltyki, skrócenie czasu pasażu, zmniejszenie resorpcji wody i elektrolitów. Działanie występuje po 6-12 godzinach. Znajdują zastosowanie w leczeniu zaparć nawykowych, atonicznych, wynikających z błędów dietetycznych; w opróżnieniu jelita przed badaniami diagnostycznymi; u chorych długotrwale unieruchomionych; przy przeciwwskazaniach do napinania tłoczni brzusznej, np. po operacjach, żylaki odbytu. Wśród preparatów kontaktowych wyróżniamy m.in.: korę kruszyny, liść i owoc senesu, korzeń rzewienia. Siła ich działania zależy od dawki i proporcji związków czynnych w danym surowcu.

    Kora kruszyny (Frangulae cortex)
    Pozyskiwana jest z młodych pni i gałęzi, wczesną wiosną przed pojawieniem się liści. Należy ją przechowywać dłużej niż jeden rok lub wysuszyć w ciągu dwóch godzin w temperaturze 100 0C. (utlenienie związków antrapochodnych - świeża kora silnie drażni śluzówkę żołądka i może być przyczyną nudności lub wymiotów). Działa łagodnie przeczyszczająco i żółciopędnie.
    Występuje m.in. w preparatach: Tabletki przeciw niestrawności, Zioła żółciopędne (FP V), Zioła przeczyszczające (FP V), Zioła do zmniejszania nadwagi (FP V).

    Liść i owoc senesu (Sennae folium et fructus)
    Korzeń rzewienia
    Korzeń rzewienia
    Pozyskiwane są głównie z senesu ostrolistnego (Cassia senna), występującego w północnej i środkowej Afryce, oraz z senesu wąskolistnego (Cassia angustifolia), występującego w Afryce, Arabii Saudyjskiej, Pakistanie, Indiach. Głównymi substancjami czynnymi są sennozydy A, B, C, D. Nie ulegają one wchłonięciu ani hydrolizie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Przechodzą nie zmienione do jelita grubego, gdzie następuje ich rozpad i redukcja do związków działających. Działają przeczyszczająco, żółciopędnie.
    Liść i owoc senesu występuje w preparacie Senefol (1 tabletka zawiera nie mniej niż 6,75 mg antranoidów w przeliczeniu na sennozyd B).

    Korzeń rzewienia (Rhei radix)
    W leczeniu zaparć wykorzystujemy rzewień dłoniasty i lekarski. Już w najstarszym zielniku chińskim (ok. 1000 r. p.n.Chr. ) znajdujemy opis rzewienia dłoniastego, rosnącego nad rzeką Rha (Wołga) i w wysokich partiach gór na zachodzie Chin. Stara medycyna chińska sięgała też po rzewień lekarski. W IX w. islamski uczony Rhazes zalecał tzw. "jabłka przeczyszczające", które zawierały m.in. rzewień.
    W Polsce korzystamy najczęściej z korzeni rzewienia pochodzących z trzyletnich upraw. Surowiec zawiera dwie główne grupy związków o przeciwstawnym działaniu - antranoidy i garbniki. W dawkach 0,1-0,3 g działa ściągająco w zapaleniu żołądka oraz przeciwbiegunkowo (działanie garbników). W dawkach 1,5-5,0 g działa przeczyszczająco (antranoidy).
    Korzeń rzewienia wchodzi w skład niektórych mieszanek farmakopealnych (FPV) - Zioła przeczyszczające, Zioła wzmagające trawienie, Zioła metaboliczne (przeciwtrądzikowe).

    Liście senesu
    Korzeń rzewienia
    Z rozwagą
    Przy niewłaściwym stosowaniu środków przeczyszczających mogą wystąpić zaburzenia wodno - elektrolitowe, zespół jelita leniwego, zwyrodnienie zakończeń nerwowych, melanoza jelita grubego, niedobory witamin A, B i K. Przed rozpoczęciem stosowania preparatów zalecanych przy leczeniu zaparć należy zapoznać się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych, dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania. Warto też skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.



    lek. med. mgr farm. Jarosław Struczyński
    - Centrum Fitoterapii

    Piśmiennictwo
    Hasik J., Lutomski J. Ziołolecznictwo w chorobach wewnętrznych. Wyd. Medyczne "Borgis", Wwa 2000; Hasik J. Zaparcia. "Klinika" 1997 (Gastroenterologia Vol. 4 No 9); Herold G. Medycyna wewnętrzna. PZWL, Wwa 1997; [red.] Janicki K., Rewerski W. Medycyna naturalna. PZWL, Wwa 2001; Kawałko M. J. Historie ziołowe. Lublin 1986; Kohlmünzer S. Farmakognozja. PZWL, Wwa 2000; [red.] Kostowski W. Farmakologia. PZWL, Wwa 2001; Lutomski J., Alkiewicz J. Leki roślinne. PZWL, Wwa 1993; Samochowiec L. Kompendium ziołolecznictwa. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2002; [red.] Strzelecka H., Kowalski J. Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. PWN, Wwa 2000; [red.] Wojtczak A. Choroby wewnętrzne. PZWL, Wwa 1995; Wong P., Kadakia S. Jak postępować w przewlekłych zaparciach. "Medycyna po dyplomie", nr 8/2000.


  • komentarz[0] |

    Najczęściej czytane
    Zioła na choroby...
    Fitoterapia w cho...
    Reumatoidalne zap...
    Ruszczyk kolczast...
    Selen - pierwiast...
    Propolis, mleczko...
    Nadciśnienie tę...
    Mniszek lekarski
    Rośliny leczą b...
    Pomarańcza
    Lucerna - niedoce...
    Polifenole rośli...
    Forum Naukowe W G...
    Kora dębu i dęb...
    Wąkrota azjatyck...
    Ostropest plamist...
    Zioła na dziecie...
    Czosnek - Antybio...
    Rumianek
    Zioła dla niemow...
    Reklama
    IWLF Labofarm Labovet
    Nasze leki
    IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
    Facebook Panacea
    © 2005-2018 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.