Home Rejestracja Szukaj Kontakt

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu swiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczacych cookies oznacza, że beda one zamieszczane w Państwa urzadzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przegladarki lub urzadzenia końcowego, z których Państwo korzystacie. X

Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 2
Artykuły > Problemy zdrowotne > Gorączka - niepokojący objaw

Panacea Nr 2 (3), kwiecień 2003 strony: 18-19

Gorączka
- niepokojący objaw
chorobowy
Fitoterapeutyki wzbogacają leczenie stanów gorączkowych, działając wielokierunkowo - przeciwgorączkowo, a jednocześnie przeciwzapalnie i przeciwbólowo.

Gorączka (Febris, Pyrexia) to podwyższenie temperatury ciała powyżej normy. Jest ona objawem adaptacyjnym na czynnik infekcyjny, toksyczny lub immunologiczny. W zależności od miejsca pomiaru przyjmujemy następujące normy temperatury ciała człowieka:
- pod pachą lub w pachwinie 36.0-37.0 °C
- w jamie ustnej lub w odbytnicy 36.5-37.5 °C.
Najniższą temperaturę ciała mamy około 4 nad ranem, a najwyższą około 4 po południu. Pewne stany fizjologiczne nieznacznie podwyższają temperaturę ciała: owulacja, ciąża, wysiłek fizyczny, posiłek, wysoka temperatura otoczenia.
Za regulację i kontrolę temperatury ciała odpowiadają termoreceptory, termodetektory, ośrodek termoregulacji, efektory układu termoregulacji.
Termoreceptory zlokalizowane są w skórze, mięśniach, górnych drogach oddechowych, w ścianach naczyń żylnych, w przewodzie pokarmowym.
Termodetektory znajdują się w podwzgórzu i w szyjnej części rdzenia kręgowego. Reagują na zmianę temperatury docierającej do nich krwi. Ośrodek termoregulacji znajduje się w podwzgórzu. W przedniej części podwzgórza mieści się ośrodek eliminacji ciepła. W tylnej części znajduje się ośrodek zachowania ciepła.
Efektory układu termoregulacji to układ krążenia, gruczoły potowe, mięśnie szkieletowe, wątroba, tkanka tłuszczowa.
Przyczyny gorączki mogą być różne. Najczęściej do podwyższenia temperatury dochodzi w wyniku zakażenia: wirusami, mykoplazmami, bakteriami, grzybami chorobotwórczymi, pasożytami.
Przyczyną mogą być również choroby o podłożu zapalnym (np. choroby jelit), immunologicznym (np. choroby reumatyczne), hormonalnym (np. nadczynność tarczycy), nowotworowym (np. białaczki, chłoniaki, guz mózgu).
Podwyższoną temperaturę ciała obserwujemy również w zawale mięśnia sercowego, kwasicy, odwodnieniu, udarze cieplnym, po podaniu niektórych leków.
Zawsze należy dążyć do ustalenia przyczyny gorączki i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Szczególnie niebezpieczne są stany gorączkowe u dzieci, ze względu na zagrożenie drgawkami, oraz u osób dorosłych, obciążonych niewydolnością krążeniową lub oddechową.

Już w starożytnym Egipcie
stosowano odwar z liści wierzby w celu zwalczenia infekcji i gorączki (papirus Smitha znaleziony w grobowcu koło Teb, pochodzący z r.1555 p.n.Chr.). Dioskurides (I wiek p.n.Chr.) zalecał korę wierzby jako środek przeciwko zmianom zapalnym stawów. W średniowieczu stosowano ją jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Obecnie dysponujemy sprawdzonymi i dobrze przebadanymi roślinnymi lekami przeciwgorączkowymi, z których na szczególną uwagę zasługują preparaty zawierające korę wierzby (Salicis cortex) np. SALICORTEX (jedna tabletka zawiera nie mniej niż 10 mg sumy salicyn). Surowiec pozyskiwany jest głównie z kory wierzby purpurowej, ze względu na korzystniejszą zawartość glikozydów salicylowych, warunkujących działanie przeciwgorączkowe.
wierzba
Wierzba
Zbioru surowca należy dokonać wiosną, ścinając jednoroczne lub 2-letnie pędy przed wytworzeniem liści. Odpowiednie odmiany zawierają aż 11% glikozydów salicylowych. Spośród nich największe znaczenie mają: salicyna (2%), salikortyna (5-7%), salirepozyd (2%). Wykazują one ciekawy mechanizm działania. Salicyna dopiero w górnym odcinku jelita cienkiego ulega enzymatycznej hydrolizie do saligeniny, która jest dobrze wchłaniana do naczyń włosowatych i dopiero w wątrobie utleniana do kwasu salicylowego. To zapobiega m.in. zmianom zapalnym błony śluzowej żołądka, obserwowanym w przypadku stosowania syntetycznych pochodnych kwasu salicylowego. Mechanizm działania przeciwgorączkowego salicylanów polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyny. Wykazano również, że mogą one stymulować uwalnianie AVP lub alfa-MSH w OUN oraz obniżać gorączkę, hamując produkcję ciepła w tkankach obwodowych. Preparaty z kory wierzby, oprócz działania przeciwgorączkowego, wykazują również działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz hamują agregację płytek krwi. Nie obserwowano działań ubocznych przy zalecanych dawkach.
Inne surowce, zawierające pochodne kwasu salicylowego, to kwiat wiązówki, pączki topoli, owoce borówki brusznicy.
Często do obniżenia gorączki stosujemy wspomagająco surowce o działaniu napotnym, np. kwiaty bzu czarnego lub kwiatostany lipy.

Kwiat bzu czarnego
Kwiat bzu czarnego
Kwiat bzu czarnego (Sambuci Flos)
Stosowany jest pojedynczo lub w mieszankach ziołowych, np. ZIOŁA PRZECIWGORĄCZKOWE (Species Antipyreticae FP V). Kwiaty należy zbierać w słoneczną pogodę, ścinając całe baldachy, i suszyć rozłożone pojedynczą warstwą, najlepiej w suszarni, w temperaturze 30 st. C (nieprawidłowo suszone łatwo ciemnieją). Zawierają: flawonoidy (pochodne kemferolu i kwercetyny), kwasy fenolowe, olejek, garbniki, śluz. Wykazują działanie napotne, wzmagające wydzielanie oskrzelowe oraz lekko moczopędne.

Kwiatostan lipy
Kwiatostan lipy
Kwiatostan lipy (Tiliae inflorescentia)
Stosowany jest pojedynczo, wchodzi w skład mieszanek ziołowych oraz preparatu TILIROS (tabletki do ssania). Zbiór kwiatostanów rozpoczyna się, gdy część kwiatów jest jeszcze w pąkach, i trwa do zakończenia kwitnienia. Surowiec suszy się w warunkach naturalnych (w cieniu i przewiewie) lub w suszarniach, w temperaturze do 35°C.
Napar wykazuje działanie napotne i jest stosowany w chorobach górnych dróg oddechowych, z podwyższoną ciepłotą ciała. Ze względu na zawartość związków śluzowych (ok.10%) wykazuje również działanie osłaniające na błonę śluzową dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Występujące w kwiatostanie lipy flawonoidy są głównie pochodnymi kemferolu (np. tilirozyd - wykazujący działanie przeciwzapalne) oraz kwercetyny (m.in. rutyna, która chroni witaminę C przed utlenianiem). Zawarte w surowcu olejki (farnezol, geraniol, eugenol) działają dezynfekująco, uspokajająco oraz nadają przyjemny zapach. Występują również garbniki, które działają ściągająco na rozpulchnioną (np. w wyniku infekcji) błonę śluzową.
Fitoterapeutyki umożliwiają wzbogacenie leczenia stanów gorączkowych. Często łączą w sobie wielokierunkowe działanie, np. działając przeciwgorączkowo wykazują również działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Wspomagająco stosujemy również surowce o działaniu napotnym oraz, w zależności od potrzeb, o działaniu przeciwkaszlowym lub wykrztuśnym. Aby uzyskać odpowiednią skuteczność i zapewnić bezpieczeństwo stosowania, należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania.

lek. med. mgr farm. Jarosław Struczyński

termoreceptory - wyspecjalizowane struktury lub zakończenia nerwowe, wrażliwe na zmiany temperatury. Są to receptory ciepła i zimna, występujące w skórze, narządach wewnętrznych i w ośrodkowym układzie nerwowym.

termodetektory - rodzaj termoreceptorów - termoreceptory ośrodkowe. Pobudzane zarówno przez zmiany temperatury, jak i przez utrzymującą się na stałym poziomie temperaturę wewnętrzną.

Piśmiennictwo
Dembińska-Migas W. Skład i działanie Tabletek z kory wierzby - Salicortex (Labofarm). "Herba Polonica" 1997, nr 2; Hasik J., Lutomski J. Ziołolecznictwo w chorobach wewnętrznych. Wyd. Medyczne "Borgis", Wwa 2000; Kohlmünzer S. Farmakognozja. PZWL 2000; Kostowski W. [red.] Farmakologia. PZWL, Wwa 2001; The Merck Manual - Podręcznik diagnostyki i terapii. Wyd. Med. "Urban&Partner", Wrocław 2001; Michajlik A., Ramotowski W. Anatomia i fizjologia człowieka. PZWL 2001; Ożarowski A. Zarys lecznictwa empirycznego. "Panacea", nr 1/2002 i nr 1(2)/2003; Samochowiec L. Kompendium ziołolecznictwa. Wyd. Medyczne "Urban&Partner", Wrocław 2002; Strzelecka H., Kowalski J. Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. PWN, Wwa 2000; Wojtczak A. [red.] Choroby wewnętrzne. PZWL, Wwa 1995.


komentarz[0] |

Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Reumatoidalne zap...
Ruszczyk kolczast...
Selen - pierwiast...
Propolis, mleczko...
Nadciśnienie tę...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Lucerna - niedoce...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Kora dębu i dęb...
Wąkrota azjatyck...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Labovet
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2018 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.