Home Rejestracja Szukaj Kontakt

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu swiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczacych cookies oznacza, że beda one zamieszczane w Państwa urzadzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przegladarki lub urzadzenia końcowego, z których Państwo korzystacie. X

Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 3
Artykuły > Kosmeceutyki > Kosmetyki z parku

Panacea Nr 2 (31), kwiecień - czerwiec 2010 strony: 24-25

Kosmetyki z parku

Drzewo jest prawdziwym magazynem naturalnej energii słonecznej i światła. Emanuje przyjazną energią i uzdrawiającą siłą, którą chętnie nam oddaje w bezpośrednim kontakcie oraz w postaci surowców zielarskich. Z drzew i krzewów możemy też wiele zaczerpnąć dla urody.

Dąb
Quercus robur
Był zawsze symbolem siły, szlachetności i sławy. Starożytni Rzymianie i Grecy wierzyli, że dąb jest siedzibą ich najwyższych bóstw – Jowisza i Zeusa. Motyw żołędzi i gałązek dębu występuje w herbach królewskich i rycerskich, także w emblematach mundurowych. Surowcem dla przemysłu farmaceutycznego i kosmetycznego jest kora dębu, pozyskiwana z młodych pni i gałęzi. Główne składniki aktywne – garbniki, flawonoid kwercetyna, trójterpeny – nadają jej właściwości ściągające, antywirusowe, antybakteryjne, antygrzybicze i przeciwzapalne. Do celów kosmetycznych najlepsze są wyciągi wodne i wodnoalkoholowe z kory dębu. Stosowane są do przemywania skóry w stanach zapalnych, pokrzywce, wypryskach, owrzodzeniach, łojotoku. Świetnie nadają się do kąpieli stóp i rąk przy nadmiernej potliwości. Są też składnikiem preparatów do cery tłustej i trądzikowej oraz do higieny intymnej. Znajdują się w płukankach i środkach dla włosów przetłuszczających się i pozbawionych połysku.


Silne odwary z kory dębu barwią włosy na kolor brązowy i przyciemniają siwiznę.

Ekstrakty oraz sproszkowana kora dębu wchodzą w skład naturalnych farb do włosów i szamponów koloryzujących, gdzie mogą tworzyć mieszanki z henną, korą kasztanowca, kurkumą, cynamonem, korą i łupiną orzecha włoskiego.

Jarzębina
Sorbus aucuparia
Cieszy się wielką ludzką życzliwością. Czerwone owoce są przysmakiem ptaków i zwierzyny leśnej. Łacińska nazwa gatunkowa aucuparia pochodzi od aves cupare, co znaczy ‘pożądanie ptaków’. Owoce jarzębiny zawierają więcej witaminy C niż cytryna, beta-karotenu mają tyle co marchew, posiadają także witaminy E, K, P i PP oraz minerały, kwasy organiczne, pektyny, garbniki. W ziołolecznictwie polecane są przy awitaminozie, arteriosklerozie, chorobie nadciśnieniowej, zaburzeniach układu moczowego i pokarmowego oraz w bólach reumatycznych i mięśniowych.


Jagód jarzębiny nie jemy na surowo, gdyż zawarty w nich kwas parasorbowy może wywołać zatrucie, mdłości i biegunki.

Na szczęście ten kwas szybko się rozkłada pod wpływem ciepła (suszenie, gotowanie) lub zimna (przemrażanie).
W kosmetyce wykorzystywane są głównie antybakteryjne, oczyszczające i ściągające właściwości owoców jarzębiny. Napar ze zmiażdżonych owoców z dodatkiem spirytusu jest świetnym tonikiem do przemywania cery tłustej, a bez alkoholu może służyć jako maseczka dla cery zwiotczałej, o rozszerzonych porach. Rozgniecione owoce wzbogacone mlekiem, olejem z pestek winogron, olejem migdałowym i kilkoma kroplami witaminy E – poprawią stan skóry suchej, zmęczonej. Z roztartych świeżych owoców można robić okłady na brodawki, nakładając je kilka razy dziennie na chore miejsca. Pomagają też przy wypryskach i trądziku.
Owoce jarzębiny są surowcem do otrzymywania sorbitolu – naturalnego środka nawilżającego, który poprawia i utrzymuje wilgotność skóry, a obecny w nich kwas sorbowy jest konserwantem, hamuje rozwój bakterii i grzybów. Jest bardziej skuteczny niż kwas benzoesowy.

Kasztanowiec
Aesculus hippocastanum
Według wierzeń ludowych, kasztany – noszone przy sobie lub zaszywane w pościeli – łagodzą bóle stawowe i poprawiają samopoczucie. Współcześni radiesteci przestrzegają jednak przed zbyt dużą liczbą kasztanów, gdyż wydzielana przez nie silna energia może być szkodliwa dla zdrowia. Specyficzne dla kasztanowca substancje czynne to escyna i eskulina. Escyna jest zespołem trójterpenowych saponin, występuje w kwiatach i w owocach. Eskulina występuje w korze, jest składnikiem kumarynowym (glikozyd kumarynowy). Obydwa składniki działają normalizująco na przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, poprawiają ich szczelność i elastyczność. Dzięki temu zapobiegają zastojom i obrzękom, leczą hemoroidy, owrzodzenia i żylaki podudzi. W kosmetologii te właściwości są przydatne do zwalczania „pajączków” w skórze oraz obrzęków i cieni pod oczami. Ważną rolę odgrywa tu eskulina, która uelastycznia naczynia krwionośne, hamując aktywność hialuronidazy, enzymu zaliczanego do czynników starzeniowych w organizmie człowieka. Mamy więc dodatkowo efekt odmładzający, gdyż nie ulega przerwaniu produkcja kwasu hialuronowego w skórze. Wyciągi z kasztanowca znajdują zastosowanie w kosmetykach opóźniających efekty starzenia. Eskulina jest także naturalnym filtrem słonecznym. Dobrze absorbuje promieniowanie UVB, dlatego pojawia się w składzie środków światłochronnych.

Lipa
Tilia cordata
Kult lipy istniał już w czasach pogańskich i został przejęty przez chrześcijan. Z drewna lipowego wyrabiano przedmioty codziennego użytku. Wit Stwosz wyrzeźbił z niego swój wspaniały ołtarz, a Jan Kochanowski zapraszał we fraszce Na lipę:

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie.
Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie […].
Jabłek wprawdzie nie rodzę, lecz mię pan tak kładzie
Jako szczep napłodniejszy w hesperyskim sadzie.


Przypomnijmy, że w ogrodzie Hesperyd rosły, według podań greckich, drzewa o złotych owocach... Współczesne badania dowodzą, że zapach kory, liści i kwiatów lipy nadzwyczaj kojąco działa na system nerwowy człowieka i dodaje energii. Napary z kwiatów lipy stosuje się jako środek relaksujący, uspokajający, ułatwiający zasypianie i poprawiający humor. Zalecane są zwłaszcza ludziom pracującym w stresujących warunkach. Podobnie działają kąpiele w odwarze z kwiatów lipy. Osiem łyżek kwiatów należy gotować w litrze wody przez 20 minut, po czym wlać do wanny. Taka kąpiel pięknie też wygładza skórę. Ostudzony odwar, przyłożony na skórę, koi poparzenia słoneczne.


Napary z kwiatu lipowego podaje się w leczeniu przeziębień, gdyż działają napotnie, rozgrzewająco i przeciwgorączkowo.

Świeże liście lipy mają właściwości gojące, leczą owrzodzenia i zainfekowane rany. Z owoców można wytłaczać olej spożywczy, a pozostałe po nim wytłoki służą do mycia twarzy jako środek ujędrniający i oczyszczający z pryszczy. W lecznictwie ludowym liście i korę lipy stosowano w chorobach oczu. Kwiaty lipy zawierają ponad 20 związków flawonoidowych, garbniki, witaminę PP, olejek eteryczny, aminokwasy, sole mineralne, śluzy i inne składniki. Ekstrakty z nich znajdują zastosowanie w kremach, maseczkach, szamponach, odżywkach, preparatach do kąpieli i higieny intymnej.

Miłorząb
Ginkgo biloba
Jest to reliktowe, długowieczne drzewo, „żywa skamielina”. W krajach azjatyckich uchodzi za symbol zdrowia, wytrzymałości i długiego życia. Ponadstuletnie okazy miłorzębu można spotkać na terenie Polski, w zabytkowych parkach i w ogrodach botanicznych. Surowcem zielarskim jest liść zawierający unikatowe substancje czynne. Najważniejsze z nich to flawonoidy i terpenoidy (gingkolidy, biobalid). Występują też kwasy organiczne, sitosterole, polisacharydy, karotenoidy, alkohol ginkgol oraz kwas ginkgolowy.
Wyciągi z miłorzębu znane są przede wszystkim jako leki poprawiające pamięć, stosowane też w zawrotach głowy i szumach usznych. Dzięki zawartości flawonoidów, mają dużą aktywność antyoksydacyjną – neutralizują wolne rodniki, będące przyczyną przedwczesnego starzenia się skóry, raka oraz wielu innych chorób.
Obecne w liściach pochodne kwercetyny i kemferolu – biobalid i kwas ginkgolowy – wywierają korzystny wpływ na przepuszczalność naczyń krwionośnych, zmniejszają ich łamliwość, poprawiają krążenie krwi, dając lepsze dotlenienie i odżywienie komórek. Te właściwości wykorzystuje kosmetologia. Miłorząb jest niezbędnym składnikiem preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry wrażliwej, z tendencją do pękania naczyń włosowatych. Ujędrnia i uelastycznia skórę, łagodzi cienie i worki pod oczami, pomaga zwalczyć celulit, zwłaszcza gdy występuje w towarzystwie ekstraktów z bluszczu. Dzięki zawartości przeciwutleniaczy, opóźnia procesy starzenia się skóry. Wyciągi z miłorzębu znajdujemy w kremach do twarzy i ciała, tonikach, hydrożelach, szamponach i odżywkach do włosów.

dr Elżbieta Kowalska-Wochna
Wyższa Szkoła Kosmetologii i Ochrony Zdrowia w Białymstoku


komentarz[0] |

Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Reumatoidalne zap...
Ruszczyk kolczast...
Selen - pierwiast...
Propolis, mleczko...
Nadciśnienie tę...
Mniszek lekarski
Rośliny leczą b...
Pomarańcza
Lucerna - niedoce...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Kora dębu i dęb...
Wąkrota azjatyck...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Labovet
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2018 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.